024-010-102-نور

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ

و اگر فضل خدا بر شما و رحمت او نبود، و (اینکه) خدا بسیار توبه‌پذیر و حکیم است.

وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ

ترجمه:
و اگر فضل خدا بر شما نبود

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ: حرف عطف، به معنای «و».
• لَوْلَا: حرف امتناع لوجود؛ دلالت بر این دارد که چیزی به سبب وجود امر دیگری واقع نشده است.
• فَضْلُ: اسم، فاعلِ مرفوع برای «لولا». ریشه: «ف ض ل». معناها: برتری، افزونی، بخشش.
• اللَّهِ: مضافٌ‌الیه، اسم جلاله.
• عَلَيْكُمْ: جار و مجرور، «على» حرف جر + «كم» ضمیر جمع مخاطب؛ به معنای «بر شما».

وَرَحْمَتُهُ

ترجمه:
و رحمت او

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ: حرف عطف.
• رَحْمَتُ: اسم معطوف، مرفوع. ریشه: «ر ح م». معناها: مهربانی، بخشایش، رحمت.
• هُ: ضمیر متصل، مضافٌ‌الیه، اشاره به خداوند.

وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ

ترجمه:
و اینکه خدا بسیار توبه‌پذیر و حکیم است

توضیح گرامری و واژگانی:

• وَ: حرف عطف.
• أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، برای تأکید و نصب اسم.
• اللَّهَ: اسم «أنّ»، منصوب.
• تَوَّابٌ: خبر «أنّ» (در اصل مرفوع)، صیغه مبالغه. ریشه: «ت و ب». معناها: بسیار پذیرندهٔ توبه، بازگرداننده به رحمت.
• حَكِيمٌ: صفت برای «توّاب»، مرفوع. ریشه: «ح ك م». معناها: دانا، صاحب حکم، مستحکم در کار.