| وَالْخَامِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنَ الْكَاذِبِينَ و پنجمین [سوگند] این است که لعنتِ خدا بر او باشد اگر از دروغگویان باشد. توضیح گرامری و واژهشناسی - وَ
- الْخَامِسَةُ
- اسم مؤنث، مفرد، معرفه، مرفوع
- نقش: مبتدا
- ریشه: خ م س
- معناها: پنجم، پنجمین مرتبه
- مؤنث بودن به اعتبار «الشهادة» یا «اليمين» (گواهی یا سوگند) است.
- أَنَّ
- حرف مشبه بالفعل
- کارکرد: داخل کردن جملهٔ اسمیه و نصب اسم خود
- معنا: اینکه، همانا
- لَعْنَتَ
- اسم «أَنَّ»، منصوب
- ریشه: ل ع ن
- معناها: دوری از رحمت، نفرین، طرد همراه با خشم
- اللَّهِ
- مضافالیه، مجرور
- نام خاص
- معنا: خداوند
- عَلَيْهِ
- «على»: حرف جر
- «ـهِ»: ضمیر متصل، مفرد مذکر غائب
- معنا: بر او
- إِنْ
- كَانَ
- فعل ماضی ناقص، مجزوم به سبب «إن»
- ریشه: ك و ن
- معناها: بود، باشد، واقع شد
- مِنَ
- الْكَاذِبِينَ
- اسم مجرور به «من»، جمع مذکر سالم
- ریشه: ك ذ ب
- معناها: دروغگویان، کسانی که خلاف واقع میگویند
| 