| يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۗ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ او آنچه را پیشِ روی آنان و آنچه را پشتِ سرشان است میداند، و همهٔ کارها به سوی خدا بازگردانده میشود.
يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْاو آنچه را پیشِ روی آنان و آنچه را پشتِ سرشان است میداند.
شرح واژهها: - يَعْلَمُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه: «ع ل م»؛ معنا: میداند، آگاه است.
- مَا: اسم موصول یا اسم موصوله؛ معنا: آنچه، هرچه.
- بَيْنَ: ظرف مکان منصوب؛ معنا: میان، بین.
- أَيْدِيهِمْ: «أيدي» جمع «يد»؛ ریشه: «ي د ي»؛ مضاف و «هم» ضمیر متصل در محل مضافٌالیه؛ معنا: دستهایشان، کنایه از پیشِ رو، آنچه در آینده یا در برابر آنان است.
- وَ: حرف عطف؛ معنا: و.
- مَا: اسم موصول؛ معنا: آنچه.
- خَلْفَهُمْ: «خلف» ظرف مکان منصوب؛ ریشه: «خ ل ف»؛ «هم» ضمیر متصل مضافٌالیه؛ معنا: پشتِ سرشان، کنایه از گذشته یا آنچه از آنان پنهان است.
وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُو همهٔ کارها به سوی خدا بازگردانده میشود.
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ معنا: و.
- إِلَى: حرف جر؛ معنا: به سوی.
- اللَّهِ: اسم جلاله؛ مجرور به «إلى»؛ معنا: خدا.
- تُرْجَعُ: فعل مضارع مجهول مرفوع؛ ریشه: «ر ج ع»؛ معنا: بازگردانده میشود.
- الْأُمُورُ: اسم جمع معرفه؛ ریشه: «أ م ر»؛ فاعل در معنا و نائب فاعل در ساخت مجهول؛ معنا: کارها، امور.
| 