022-054-105-حج

« Back to Glossary Index
و این‌ها باعث می‌شود کسانی که آن دانش دینی به آن‌ها داده شده است، بدانند که آن وعده پیروزی حق است و از پروردگار تو می‌باشد و به آن ایمان آورند و دل‌هایشان نسبت به او مطمئن گردد و به یقین بالله، این‌گونه مؤمنان را به سوی راهی مستقیم هدایت می‌کند. (با اینکه در آیات بالا ذکر شده که تمام پیامبران، از آنجا که انسانند، ممکن است آرزوهای نادرست و خامی از خداوند به نفع ظاهر وضعیت خود و مؤمنان داشته باشند، و با اینکه در قرآن نمونه‌های بسیاری از این گونه آرزوها از زبان پیامبران آمده است، تا جایی که پیامبر اسلام توبیخ می‌شود که چرا در مکه پافشاری می‌کند بر اینکه خالق عالم با معجزه کافران را وادار به ایمان نماید وگرنه برخی از مطالب قرآن را به مردم نخواهد رساند؛ مانند آیه «لا تطع المكذبين» در سوره قلم، آیات «عبس» و «تولی»، آیات ۷۳ تا ۷۵ از سوره بنی اسرائیل، آیات ۹۴ و ۹۵ از سوره یونس، آیه ۱۲ از سوره هود، آیه ۱۱۰ از سوره یوسف، آیات ۸۸ و ۹۷ از سوره حجر، آیات ۳۵ و ۶۸ از سوره انعام، آیه ۱۴۲ از سوره صافات، آیات مربوط به موسی در سوره کهف و آیه ۲ از سوره فتح که همه بیانگر آرزوهای بشری در پیامبران است؛ با این حال بسیاری از فرقه‌های اسلامی پیامبر و امام را معصوم از هر گناهی می‌دانند، در حالی که باید گفت فقط از گناهان کبیره معصوم‌اند، نه از هر گناهی. اگر احیاناً گناهی از ایشان سرزند که به نبوتشان لطمه زند، خالق عالم جلوی آن را خواهد گرفت. وجود گناهان کوچک در پیامبران نزد دانشمندان بی‌غرض، دلیل نبوت آن‌هاست و جدایی حالت نبوتشان از حالت بشری خارج از زمان نبوت‌شان را نشان می‌دهد. آرزوهای غلط و خام پیامبران بیشتر در این بود که مایل بودند خالق عالم وعده پیروزی بر کافران را از طریق معجزات زودتر تحقق بخشد.) (54)
وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ اللَّهَ لَهَادِ الَّذِينَ آمَنُوا إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

و تا کسانی که دانش به آنان داده شده بدانند که این [قرآن] حق است از جانب پروردگارت، پس به آن ایمان آورند و دل‌هایشان در برابر او فروتن گردد؛ و همانا خداوند هدایت‌کنندهٔ کسانی است که ایمان آورده‌اند به سوی راهی راست.


وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ

و تا کسانی که دانش به آنان داده شده است بدانند
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف.
لِـ: لام تعلیل، برای بیان هدف.
يَعْلَمَ: فعل مضارع منصوب به لام تعلیل، ریشه «ع ل م»، به معنای دانستن.
الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر.
أُوتُوا: فعل ماضی مجهول، ریشه «أ ت ي»، به معنای داده شدند.
الْعِلْمَ: اسم منصوب، ریشه «ع ل م»، معرفه به الف و لام، به معنای دانش.


أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ

که آن حق است از جانب پروردگارت
شرح واژه‌ها:
أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، برای تأکید.
هُ: ضمیر متصل، در محل اسم أَنَّ.
الْحَقُّ: خبر أَنَّ، اسم مرفوع، ریشه «ح ق ق»، به معنای حقیقت ثابت.
مِنْ: حرف جر.
رَبِّكَ: اسم مجرور، ریشه «ر ب ب»، به معنای پروردگار، کاف ضمیر خطاب.


فَيُؤْمِنُوا بِهِ

پس به آن ایمان بیاورند
شرح واژه‌ها:
فَـ: فای نتیجه.
يُؤْمِنُوا: فعل مضارع منصوب، ریشه «أ م ن»، به معنای ایمان آوردن.
بِـ: حرف جر.
هِ: ضمیر متصل، اشاره به حق یا قرآن.


فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ

و دل‌هایشان در برابر او فروتن گردد
شرح واژه‌ها:
فَـ: فای نتیجه.
تُخْبِتَ: فعل مضارع منصوب، ریشه «خ ب ت»، به معنای فروتنی و آرام گرفتن.
لَهُ: جار و مجرور، ضمیر اشاره به خداوند.
قُلُوبُهُمْ: فاعل، جمع «قلب»، ریشه «ق ل ب»، ضمیر متصل جمع.


وَإِنَّ اللَّهَ لَهَادِ الَّذِينَ آمَنُوا

و همانا خداوند هدایت‌کنندهٔ کسانی است که ایمان آورده‌اند
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف.
إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
اللَّهَ: اسم إِنَّ، علم خاص، منصوب.
لَهَادِ: لام تأکید، «هاد» اسم فاعل از ریشه «ه د ي»، به معنای هدایت‌کننده.
الَّذِينَ: اسم موصول جمع.
آمَنُوا: فعل ماضی، ریشه «أ م ن»، به معنای ایمان آوردند.


إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

به سوی راهی راست
شرح واژه‌ها:
إِلَىٰ: حرف جر.
صِرَاطٍ: اسم مجرور، ریشه «ص ر ط»، به معنای راه روشن.
مُسْتَقِيمٍ: صفت، ریشه «ق و م»، به معنای راست و استوار.

Nach oben scrollen