| لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ ۗ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ تا آنچه شیطان القا میکند آزمایشی باشد برای کسانی که در دلهایشان بیماری است و نیز برای دلسختان؛ و همانا ستمگران در دشمنی و جداییای دور و عمیق هستند.
لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةًتا آنچه شیطان القا میکند آزمایشی قرار دهد.
شرح واژهها: - لِـ: لامِ تعلیل؛ برای بیان هدف.
- يَجْعَلَ: فعل مضارع منصوب به لام تعلیل، از ریشه «ج-ع-ل»، به معنای قرار دادن، گردانیدن.
- مَا: اسم موصول، به معنای «آنچه».
- يُلْقِي: فعل مضارع مرفوع، از ریشه «ل-ق-ي»، به معنای افکندن، القا کردن.
- الشَّيْطَانُ: فاعل مرفوع، از ریشه «ش-ط-ن»، به معنای دورشده و سرکش.
- فِتْنَةً: مفعول دوم منصوب، از ریشه «ف-ت-ن»، به معنای آزمایش، امتحان، گمراهسازی.
لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌبرای کسانی که در دلهایشان بیماری است.
شرح واژهها: - لِلَّذِينَ: لامِ اختصاص + اسم موصول جمع مذکر، به معنای «برای کسانی که».
- فِي: حرف جر، به معنای «در».
- قُلُوبِهِمْ: «قلوب» جمع «قلب»، اسم مجرور به «فی»؛ «هم» ضمیر متصل به معنای «دلهایشان».
- مَرَضٌ: مبتدای مؤخر مرفوع، از ریشه «م-ر-ض»، به معنای بیماری؛ در اینجا بیماری اعتقادی و درونی.
وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْو دلسختان.
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- الْقَاسِيَةِ: صفت مجرور، از ریشه «ق-س-و»، به معنای سخت و بیانعطاف.
- قُلُوبُهُمْ: «قلوب» مبتدا مرفوع، جمع «قلب»؛ «هم» ضمیر متصل، به معنای «دلهایشان».
وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍو همانا ستمگران در دشمنی و جداییای دور هستند.
شرح واژهها: - وَ: حرف عطف.
- إِنَّ: حرف تأکید و نصب.
- الظَّالِمِينَ: اسم «إنّ» منصوب، از ریشه «ظ-ل-م»، به معنای ستمگران.
- لَـ: لامِ تأکید.
- فِي: حرف جر.
- شِقَاقٍ: اسم مجرور، از ریشه «ش-ق-ق»، به معنای مخالفت، دشمنی، جدایی.
- بَعِيدٍ: صفت مجرور، از ریشه «ب-ع-د»، به معنای دور و عمیق.
| 