022-051-105-حج

وَالَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ

و کسانی که در برابر آیات ما کوشیدند تا ناتوان‌کننده و بازدارنده باشند، آنان اهل دوزخ‌اند.

وَالَّذِينَ سَعَوْا فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ

و کسانی که دربارهٔ آیات ما تلاش کردند تا ناتوان‌کننده و مانع باشند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله به ماقبل
• الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، به معنای «کسانی که»
• سَعَوْا: فعل ماضی، جمع مذکر غایب، از ریشهٔ س-ع-ي، به معنای «کوشیدند، تلاش کردند»
• فِي: حرف جر، به معنای «در، دربارهٔ»
• آيَاتِنَا: «آیات» جمع «آیة»، اسم مجرور به «في» + «نا» ضمیر متصل متکلم مع‌الغیر، به معنای «نشانه‌های ما»
• مُعَاجِزِينَ: اسم فاعل جمع مذکر، منصوب به حال، از ریشهٔ ع-ج-ز باب مفاعله، به معنای «ناتوان‌کننده، مقابله‌کننده برای شکست دادن»

أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ

آنان یاران و اهل دوزخ‌اند.

شرح واژه‌ها:

• أُولَٰئِكَ: اسم اشارهٔ دور، جمع، به معنای «آنان»
• أَصْحَابُ: جمع «صاحب»، مرفوع، به معنای «یاران، اهل»
• الْجَحِيمِ: اسم معرفه، مجرور به اضافه، از ریشهٔ ج-ح-م، به معنای «دوزخ افروخته و سوزان»