022-041-105-حج

« Back to Glossary Index
ما که الله هستیم، کسانی را پیروز میگردانیم که اگر در زمین ایشان را به قدرتی برسانیم، آن نماز صحیح را بر پا میدارند و آن زکات صحیح را میدهند و مردم را به کارهای شایسته ایکه در متن پیغام ماست، و امیدارند و از بدیهای حقیقی نهی میکنند و همیشه عاقبت تمام کارها به نفع الله است (نماز صحیح آنست که روی دستور متن پیغام الله باشد و خواننده اش، دانستنِ معنای آنرا بر خود واجب بداند و وقت آن را به سه وقت تبدیل نکنند و زکات صحیح آنست که آنرا به مفت خورانِ بنام خمس و سهم امام ندهند و بصورت یک مالیات بر درآمدِ عادلانه ای برای ترقی جامعه بگیرند و به مصرف لازم برسانند) (41)
الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

آنان که اگر در زمین به ایشان قدرت و جایگاه دهیم، نماز را برپا می‌دارند و زکات می‌پردازند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناپسند بازمی‌دارند؛ و سرانجام همهٔ کارها از آنِ خداست.


الَّذِينَ إِن مَّكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ

اگر آنان را در زمین استقرار و توانایی دهیم
شرح واژه‌ها:

  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر؛ «کسانی که». ریشهٔ خاص ندارد.
  • إِنْ: حرف شرط؛ دلالت بر شرط دارد.
  • مَكَّنَّاهُمْ: فعل ماضی، باب تفعیل؛ «توانا ساختیم / استقرار دادیم». ریشه: م‌ك‌ن. «نا» فاعل (ما)، «هم» مفعول (ایشان).
  • فِي: حرف جر؛ «در».
  • الْأَرْضِ: اسم مجرور؛ «زمین». ریشه: أ‌ر‌ض.

أَقَامُوا الصَّلَاةَ

نماز را برپا می‌دارند
شرح واژه‌ها:

  • أَقَامُوا: فعل ماضی جمع؛ «برپا داشتند». ریشه: ق‌و‌م، باب افعال؛ دلالت بر برپاداشتن کامل.
  • الصَّلَاةَ: اسم مفعول‌به؛ «نماز». ریشه: ص‌ل‌و / ص‌ل‌ی.

وَآتَوُا الزَّكَاةَ

و زکات را می‌پردازند
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ «و».
  • آتَوُا: فعل ماضی جمع؛ «دادند / پرداختند». ریشه: أ‌ت‌ی، باب افعال.
  • الزَّكَاةَ: اسم مفعول‌به؛ «زکات». ریشه: ز‌ك‌و؛ به معنای پاکی و رشد.

وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ

و به کار شایسته فرمان می‌دهند
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • أَمَرُوا: فعل ماضی جمع؛ «فرمان دادند». ریشه: أ‌م‌ر.
  • بِ: حرف جر.
  • الْمَعْرُوفِ: اسم مجرور؛ «کار شناخته‌شده و پسندیده». ریشه: ع‌ر‌ف.

وَنَهَوْا عَنِ الْمُنكَرِ

و از کار ناپسند بازمی‌دارند
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • نَهَوْا: فعل ماضی جمع؛ «بازداشتند». ریشه: ن‌ه‌ی.
  • عَنْ: حرف جر؛ «از».
  • الْمُنكَرِ: اسم مجرور؛ «کار زشت و ناپسند». ریشه: ن‌ك‌ر.

وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

و فرجام همهٔ کارها از آنِ خداست
شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف.
  • لِلَّهِ: جار و مجرور؛ «از آنِ خدا».
  • عَاقِبَةُ: اسم مرفوع؛ «پایان، فرجام». ریشه: ع‌ق‌ب.
  • الْأُمُورِ: مضاف‌الیه مجرور؛ «کارها، امور». ریشه: أ‌م‌ر.
Nach oben scrollen