022-039-105-حج

به کسانی که مورد جنگ قرار گرفته‌اند اجازه داده شد، زیرا به آنان ستم شده است؛ و همانا خداوند بر یاری آنان تواناست.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا

به کسانی که مورد جنگ قرار می‌گیرند اجازه داده شد، به سبب آن‌که به آنان ستم شده است.
شرح واژه‌ها:
أُذِنَ: فعل ماضی مجهول، ریشه «أ ذ ن»، به معنای اجازه داده شد.
لِلَّذِينَ: حرف جر «لِـ» + اسم موصول جمع مذکر «الَّذِينَ»، به معنای برای کسانی که.
يُقَاتَلُونَ: فعل مضارع مجهول، باب مفاعله، ریشه «ق ت ل»، به معنای با آنان جنگ می‌شود.
بِأَنَّهُمْ: حرف جر «بِـ» + «أَنَّ» حرف تأکید و نصب + ضمیر «هُمْ»، به معنای به سبب این‌که آنان.
ظُلِمُوا: فعل ماضی مجهول، ریشه «ظ ل م»، به معنای مورد ستم قرار گرفتند.

وَإِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ

و همانا خداوند بر یاری آنان قطعاً تواناست.
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف، به معنای و.
إِنَّ: حرف تأکید و نصب، برای تأکید بر جمله اسمیه.
اللَّهَ: اسم جلاله، منصوب به سبب «إِنَّ».
عَلَىٰ: حرف جر، به معنای بر.
نَصْرِهِمْ: «نَصْر» مصدر، ریشه «ن ص ر» به معنای یاری + ضمیر «هُمْ» به معنای آنان.
لَقَدِيرٌ: «لَـ» لام تأکید + «قَدِير» صفت مشبهه، ریشه «ق د ر»، به معنای بسیار توانا.