| إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ بیگمان خداوند از کسانی که ایمان آوردهاند دفاع میکند؛ بیگمان خداوند هیچ خیانتپیشهٔ ناسپاسی را دوست ندارد.
إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوابیگمان خداوند از کسانی که ایمان آوردهاند دفاع میکند.
شرح واژهها: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب، برای تأکید بر مضمون جمله.
- اللَّهَ: اسم جلاله، اسم «إنّ» و منصوب، به معنای خداوند یگانه.
- يُدَافِعُ: فعل مضارع مرفوع، باب مفاعله، ریشه «د ف ع»، به معنای دفاع میکند، دفع مینماید.
- عَنْ: حرف جر، به معنای از، در برابرِ.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر، مجرور به سبب حرف جر «عن».
- آمَنُوا: فعل ماضی جمع، ریشه «أ م ن»، به معنای ایمان آوردند؛ واو، علامت جمع و فاعل است.
إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍبیگمان خداوند هیچ خیانتپیشهٔ ناسپاسی را دوست ندارد.
شرح واژهها: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب، برای تأکید مجدد مضمون.
- اللَّهَ: اسم جلاله، اسم «إنّ» و منصوب.
- لَا: حرف نفی.
- يُحِبُّ: فعل مضارع مرفوع، ریشه «ح ب ب»، به معنای دوست میدارد.
- كُلَّ: اسم منصوب، به معنای هر، تمام؛ مفعولبه برای «يحبّ».
- خَوَّانٍ: صیغه مبالغه، ریشه «خ و ن»، مجرور به عنوان مضافالیه، به معنای بسیار خیانتکننده.
- كَفُورٍ: صیغه مبالغه، ریشه «ك ف ر»، مجرور، به معنای بسیار ناسپاس، انکارکننده نعمتها.
| 