022-033-105-حج

برای شما در آن‌ها بهره‌هایی است تا زمانی معین؛ سپس جایگاه پایانشان به سوی خانهٔ کهن است.

لَكُم فيها مَنافِعُ

برای شما در آن‌ها سودها و بهره‌هایی است.
شرح واژه‌ها:

• لَكُم: «لِـ» حرف جر به معنای «برای»، «كُم» ضمیر متصل جمع مخاطب؛ جار و مجرور، متعلق به خبر.
• فيها: «في» حرف جر به معنای «در»، «ها» ضمیر غایب مؤنث مفرد، اشاره به چهارپایان قربانی؛ جار و مجرور.
• مَنافِعُ: جمع «مَنفَعَة» از ریشهٔ «ن‌ف‌ع»؛ اسم جمع، مرفوع و مبتدا یا خبر مقدم/مؤخر بسته به اعراب تقدیری، به معنای سودها و استفاده‌ها.

إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى

تا زمانی تعیین‌شده.
شرح واژه‌ها:

• إِلىٰ: حرف جر به معنای «تا، به سوی».
• أَجَلٍ: اسم مجرور به «إلى»، از ریشهٔ «أ‌ج‌ل»؛ به معنای مدت، زمان پایان.
• مُسَمًّى: اسم مفعول از ریشهٔ «س‌م‌و / س‌م‌ی» در باب تفعیل؛ صفت برای «أجل»، به معنای نام‌گذاری‌شده، معین و مشخص.

ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى البَيتِ العَتيقِ

سپس محلّ و جایگاه نهایی آن‌ها به سوی خانهٔ کهن است.
شرح واژه‌ها:

• ثُمَّ: حرف عطف با دلالت بر ترتیب همراه با فاصلهٔ زمانی؛ به معنای «سپس».
• مَحِلُّها: «مَحِلّ» اسم از ریشهٔ «ح‌ل‌ل» به معنای فرود آمدن، جایگاه و محل؛ مرفوع، و «ها» ضمیر متصل غایب مؤنث مفرد، مضاف‌الیه.
• إِلَى: حرف جر به معنای «به سوی».
• البَيتِ: اسم مجرور به «إلى»، معرفه با «ال»، از ریشهٔ «ب‌ی‌ت»؛ به معنای خانه، اشاره به کعبه.
• العَتيقِ: صفت برای «البَيت»، مجرور، از ریشهٔ «ع‌ت‌ق»؛ به معنای کهن، آزادشده، شریف و دارای حرمت دیرین.