022-024-105-حج

و آنان به سوی سخن پاکیزه هدایت شدند و به سوی راهِ ستوده هدایت گردیدند.

وَهُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ

و هدایت شدند به سوی سخن پاکیزه.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنای «و».
• هُدُوا: فعل ماضی مجهول، سوم شخص جمع مذکر، از ریشهٔ «ه‌د‌ی»، به معنای «هدایت شدند».
• إِلَى: حرف جر، به معنای «به سوی».
• الطَّيِّبِ: اسم مجرور به «إلى»، از ریشهٔ «ط‌ی‌ب»، به معنای «پاک، نیکو، پسندیده».
• مِنَ: حرف جر، به معنای «از».
• الْقَوْلِ: اسم مجرور به «مِن»، از ریشهٔ «ق‌و‌ل»، به معنای «سخن، گفتار».

وَهُدُوا إِلَىٰ صِرَاطِ الْحَمِيدِ

و هدایت شدند به سوی راهِ ستوده.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنای «و».
• هُدُوا: فعل ماضی مجهول، سوم شخص جمع مذکر، از ریشهٔ «ه‌د‌ی»، به معنای «هدایت شدند».
• إِلَىٰ: حرف جر، به معنای «به سوی».
• صِرَاطِ: اسم مجرور به «إلى»، از ریشهٔ «ص‌ر‌ط»، به معنای «راه روشن و آشکار».
• الْحَمِيدِ: مضاف‌الیه مجرور، صفت مشبهه از ریشهٔ «ح‌م‌د»، به معنای «بسیار ستوده، سزاوار ستایش».