022-016-105-حج

« Back to Glossary Index
و ما قرآن را با اینگونه مطالب آموزنده است که بصورت آیاتی روشن فرو می فرستیم و الله کسی را هدایت میکند که روی قوانینش میخواهد (هر کس روی لیاقت و کوشش و فکری که دارد از قوانین الله برای دنیا و آخرت بهره میبرد) (16)
وَكَذٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ وَأَنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ

و این‌گونه آن را به صورت آیاتی روشن نازل کردیم، و همانا خدا هر که را بخواهد هدایت می‌کند.


وَكَذٰلِكَ أَنزَلْنَاهُ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ

و این‌چنین آن را به صورت آیاتی روشن فرو فرستادیم.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ برای پیوند دادن جمله به قبل.
  • كَذٰلِكَ: «این‌گونه، چنین»؛ کافِ تشبیه + ذلک، در نقش قید حالت.
  • أَنزَلْنَاهُ: فعل ماضی؛ ریشه: ن‌ز‌ل؛ صیغهٔ جمع متکلم «ما نازل کردیم» + «هُ» ضمیر مفعولی مفرد مذکر، اشاره به قرآن.
  • آيَاتٍ: جمع «آیة»؛ ریشه: أ‌ي‌ي؛ اسم منصوب به عنوان مفعول‌به دوم یا حال، به معنای نشانه‌ها و آیات.
  • بَيِّنَاتٍ: جمع مؤنث سالم؛ ریشه: ب‌ي‌ن؛ صفت برای «آیات»، به معنای روشن، آشکار، واضح.

وَأَنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ

و همانا خدا هر که را بخواهد هدایت می‌کند.

شرح واژه‌ها:

  • وَ: حرف عطف؛ پیوند جمله با جملهٔ پیشین.
  • أَنَّ: حرف مشبهه بالفعل؛ برای تأکید و نصب اسم.
  • اللَّهَ: اسم جلاله؛ اسم «أنّ» و منصوب.
  • يَهْدِي: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه: ه‌د‌ي؛ به معنای راه نمودن و هدایت کردن.
  • مَن: اسم موصول یا شرطی؛ در اینجا به معنای «هر که».
  • يَشَاءُ: فعل مضارع مرفوع؛ ریشه: ش‌ي‌ء؛ به معنای خواستن و اراده کردن.
Nach oben scrollen