022-008-105-حج

• وَمِنَ النّاسِ مَن يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيرِ عِلمٍ وَلا هُدًى وَلا كِتابٍ مُنيرٍ
• و از میان مردم کسانی هستند که دربارهٔ خدا بدون هیچ دانشی و بدون هیچ هدایت و بدون هیچ کتاب روشنگری جدال می‌کنند.

وَمِنَ النّاسِ مَن يُجادِلُ فِي اللَّهِ

و از میان مردم کسانی هستند که دربارهٔ خدا مجادله می‌کنند.
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف، برای پیوند جمله‌ها.
مِنَ: حرف جر، به معنای «از».
النّاسِ: اسم مجرور به «مِن»، جمع انسان، ریشه: أُنْس / ن و س، به معنای مردم.
مَن: اسم موصول، به معنای «کسی که / کسانی که».
يُجادِلُ: فعل مضارع مرفوع، باب مفاعله، ریشه: ج د ل، به معنای مجادله کردن، ستیزه‌جویانه بحث کردن.
فِي: حرف جر، به معنای «در / دربارهٔ».
اللَّهِ: اسم جلاله، اسم مجرور به «فی»، به معنای خداوند یکتا.

بِغَيرِ عِلمٍ

بدون هیچ دانشی.
شرح واژه‌ها:
بِ: حرف جر، به معنای «با / بدون» (در اینجا دلالت بر فقدان دارد).
غَيرِ: اسم مجرور، مضاف، به معنای «غیرِ / بدونِ».
عِلمٍ: اسم مجرور، مضاف‌الیه، ریشه: ع ل م، به معنای دانش، آگاهی.

وَلا هُدًى

و بدون هیچ هدایت.
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف.
لا: حرف نفی، به معنای «نه / هیچ».
هُدًى: اسم، منصوب به اعتبار محل، ریشه: ه د ی، به معنای هدایت، راهنمایی.

وَلا كِتابٍ مُنيرٍ

و بدون هیچ کتاب روشنگری.
شرح واژه‌ها:
وَ: حرف عطف.
لا: حرف نفی.
كِتابٍ: اسم مجرور، ریشه: ك ت ب، به معنای کتاب، نوشتهٔ وحیانی.
مُنيرٍ: صفت مجرور برای «کتاب»، ریشه: ن و ر، به معنای روشن‌کننده، نوربخش.