022-003-105-حج

و از میان مردم کسانی هستند که بدون هیچ دانشی دربارهٔ خداوند جدال می‌کنند و از هر شیطان سرکش پیروی می‌نمایند.

وَمِنَ النّاسِ مَن يُجادِلُ فِي اللَّهِ

و از میان مردم کسانی هستند که دربارهٔ خداوند مجادله می‌کنند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنای «و».
• مِنَ: حرف جر، به معنای «از».
• النّاسِ: اسم جمع، مجرور به «مِن»، ریشه: أ ن س / ن و س، به معنای «مردم».
• مَن: اسم موصول، به معنای «کسی که».
• يُجادِلُ: فعل مضارع مرفوع، باب مفاعله، ریشه: ج د ل، به معنای «مجادله می‌کند، جدال می‌ورزد».
• فِي: حرف جر، به معنای «در، دربارهٔ».
• اللَّهِ: اسم جلاله، مجرور به «فِي»، به معنای «خداوند».

بِغَيرِ عِلمٍ

بی‌هیچ دانشی.

شرح واژه‌ها:

• بِـ: حرف جر، به معنای «با، بدون».
• غَيرِ: اسم، مجرور به «بِـ»، مضاف، به معنای «غیر، بدون».
• عِلمٍ: اسم، مضافٌ‌الیه، مجرور، ریشه: ع ل م، به معنای «دانش، آگاهی».

وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيطانٍ مَريدٍ

و از هر شیطان سرکشی پیروی می‌کند.

شرح واژه‌ها:

• وَ: حرف عطف، به معنای «و».
• يَتَّبِعُ: فعل مضارع مرفوع، باب افتعال، ریشه: ت ب ع، به معنای «پیروی می‌کند».
• كُلَّ: اسم، منصوب به عنوان مفعول‌به، به معنای «هر».
• شَيطانٍ: اسم، مضافٌ‌الیه، مجرور، ریشه: ش ط ن، به معنای «شیطان».
• مَريدٍ: صفت برای «شيطان»، مجرور، ریشه: م ر د، به معنای «سرکش، طغیان‌گر».