008-046-094-أنفال

« Back to Glossary Index
و باید الله و رسولش را اطاعت نمائید و با یکدیگر نزاع نکنید زیرا سست خواهید شد و قدرت و تحرک شما از بین میرود و صبور و شجاع باشید و بدانيد الله با صبوران است (افسوس که اکثر مسلمانان امروز بجای نشان دادن قدرت و تحرک و صبر و شجاعت برای متحد کردن خود و پیشرفت بر دیگران سخت دچار بی ایمانی و اختلاف و نزاع مذهبی و اجتماعی و سیاسی هستند و تا مکتب اسلام حقیقی را اساس تربیت اجتماعی خود قرار ندهند نجات نخواهند یافت و الله دشمن ایشانست نه دوست ایشان) (46)

وَأَطيعُوا اللَّهَ وَرَسولَهُ وَلا تَنازَعوا فَتَفشَلوا وَتَذهَبَ ريحُكُم ۖ وَاصبِروا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصّابِرينَ

و از خدا و پیامبرش فرمان ببرید، و نزاع نکنید که سست می‌شوید و هیبتتان از میان می‌رود؛ و شکیبایی کنید، که خداوند با شکیبایان است.


جملهٔ ۱: وَأَطيعُوا اللَّهَ وَرَسولَهُ
ترجمه: و از خدا و پیامبرش فرمان ببرید.

  • وَ: حرف عطف، «و»
  • أَطيعُوا: فعل امر، صیغهٔ جمع مخاطب؛ ریشه: ط-و-ع؛ باب: أفعل (أطاع یطیع إطاعةً)؛ معنا: فرمان ببرید/اطاعت کنید.
  • اللَّهَ: اسم جلاله، مفعولٌ‌به منصوب؛ معنا: خدا.
  • وَ: حرف عطف.
  • رَسولَهُ: «رسولَ» مفعولٌ‌بهِ دومِ فعل «أطيعوا» (به همراه ضمیر)، منصوب؛ ریشه: ر-س-ل؛ معنا: پیامبر/فرستاده. «هُ»: ضمیر متصل، مضافٌ‌إلیهِ به معنای «او/خدا»؛ ترکیب: «رسولَهُ» یعنی «پیامبرِ او (خدا)».

جملهٔ ۲: وَلا تَنازَعوا
ترجمه: و نزاع نکنید.

  • وَ: حرف عطف.
  • لا: لای نهی.
  • تَنازَعوا: فعل مضارع مجزوم به «لا»ی نهی، صیغهٔ جمع مخاطب؛ ریشه: ن-ز-ع؛ باب: تفاعُل (تنازع یتنازع)؛ معنا: با هم کشمکش/نزاع کنید؛ با «لا» به معنای «نزاع نکنید».

جملهٔ ۳: فَتَفشَلوا
ترجمه: که سست می‌شوید.

  • فَ: فاء تفریع/سببیت (نتیجهٔ تنازع).
  • تَفشَلوا: فعل مضارع منصوب/مجزوم به اعتبار سیاق سببی بعد از نهی (در معنا: نتیجهٔ نهی)، صیغهٔ جمع مخاطب؛ ریشه: ف-ش-ل؛ معنا: سست می‌شوید، دچار ضعف و ناکامی می‌گردید. «فَشِلَ» به معنای سست شدن/ترسیدن/ضعیف شدن.

جملهٔ ۴: وَتَذهَبَ ريحُكُم
ترجمه: و هیبتتان از میان می‌رود.

  • وَ: حرف عطف.
  • تَذهَبَ: فعل مضارع منصوب به عطف بر «تَفشَلوا» در سیاق سبب/نتیجه؛ ریشه: ذ-ه-ب؛ معنا: می‌رود/از بین می‌رود.
  • ريحُكُم: «ريحُ» فاعل مرفوع؛ ریشه: ر-ي-ح؛ معنا: باد؛ در سیاق عربی کنایی از «قدرت، شوکت، هیبت، آوازه»؛ «كُم» ضمیر متصل، مضافٌ‌إلیهِ جمع مخاطب؛ ترکیب: «ریح شما» یعنی «قدرت/هیبت شما».

جملهٔ ۵: وَاصبِروا
ترجمه: و شکیبایی کنید.

  • وَ: حرف عطف.
  • اصبِروا: فعل امر، صیغهٔ جمع مخاطب؛ ریشه: ص-ب-ر؛ معنا: شکیبایی کنید/بردبار باشید.

جملهٔ ۶: إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصّابِرينَ
ترجمه: بی‌گمان خداوند با شکیبایان است.

  • إِنَّ: حرف توکید و نصب.
  • اللَّهَ: اسمِ «إنّ» منصوب؛ معنا: خداوند.
  • مَعَ: حرف جر؛ معنا: با/همراه.
  • الصّابِرينَ: اسم مجرور به «مَعَ» در ظاهر منصوب به اعتبار اضافه و سیاق جمع سالم مذکر (مجرور با یاء)، جمعِ «صابِر»؛ ریشه: ص-ب-ر؛ معنا: شکیبایان/بردباران.
Nach oben scrollen