| و همچنین گفته است که راه مستقیم من همین ها میباشند، پس شما فقط این راه را دنبال کنید و دنبال راههای دیگر که از این راه منحرف اند، نروید که باعث پراکنده شدنِ شما از راه الله میگردد (یکی از حرامهائی که روی هوسهای مذهبی و سوء استفاده در میان مردم ما مشهور شده، حرام بودن ریش تراشی است که متاسفانه اکثر مذهبی ها بدانها پایبند شده اند، با اینکه جز قلیلی خشکه مقدس، نمی توانند بدان عمل نمایند و شما اگر در آیات فوق دقت نمائید، متوجه میشوید که دین هرگز حرام و حلالهای خود را روی چیزهای پوچ نمیگذارد و به ریش و سبیل و لباس و موی سر مردم کاری ندارد و آنانکه میگویند پیغمبران ریش داشتند، باید بدانند که اولا پیغمبران گیسو هم داشتند و سر را نمی تراشند و ثانیا علت اینکه ریش و گیسو داشتند، نداشتن وسائل زدن ریش و موی سر بوده و ثالثا در متن تورات در داستان یوسف است که یوسف وقتی از زندان خواست بسوی فرعون برود، ریش خود را تراشید و غیر از این دلایل باید دانست که روایاتی که درباره لزوم گذاشتن ریش هست، با اندک تفکر در آنها معلوم میشود که توام با مطالب جاهلانه یا مطالبِ ضدّ قرآنست که میرسانند، آن روایات افتراهانی به پیغمبر اسلام و اصحاب او و امامان میباشند و علاوه بر اینها یک قانون دیگر در قرآن برای تعیین حدود حرام و حلال هست که در آیه 4 و ۵ از سوره مائده و آیه ۱۵۷ از سوره اعراف قید گردیده و آن این است که هر چیز مفید و خوبی در دین اسلام حلال است و هر چیز بد و مضری حرام و این قانون میرساند که وضع لباس و ریش و موی سر و امثال اینها تا آنجا که خالی از ضرر اخلاقی و اجتماعی باشد و روی رسوم و عادات مردم و آب و هوا تغيير نماید، برای افراد بشر اختیاری است و کسی حق ندارد بی جهت، آنرا حرام و یا واجب معرفی نماید اینها چیزی میباشند که الله شما را بدان سفارش کرده، تا قدرت تمیز شما و پرهیز شما از بدیها زیاد گردد (۱۵۳ |
006-153-058-أنعام
« Back to Glossary Index