004-162-099-نساء

لَـٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتِينَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَـٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا

اما راسخان در علم از میان ایشان و مؤمنان به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان می‌آورند؛ و نماز را برپا می‌دارند؛ و زکات می‌دهند؛ و به خدا و روز آخرت ایمان دارند، آنان را پاداشی بزرگ خواهیم داد.

لَـٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنهُم

• ترجمه جمله: اما راسخان در علم برخی از آنان هستند.
• توضیح کلمات:
  • لَـٰكِنِ: «اما» یا «لیکن»؛ حرف استثنا یا بیانی که تعارض یا تصریح را نشان می‌دهد.
  • الرَّاسِخُونَ: جمع «راسخ» به معنای ثابت‌قلبان، استواران، کسانی که در علم ریشه دارند یا در علم محکم‌اند. در اصطلاح قرآنی معمولاً به دانشمندان عمیق و اهل حکمت اشاره دارد.
  • فِي: حرف جر به معنای «در».
  • الْعِلْمِ: مصدر یا اسم به معنای «علم»، معرفه به الف و لام؛ در اینجا به دانش یا آگاهی دینی اشاره دارد.
  • مِنهُم: «از میان ایشان»؛ «مِنْ» به معنای «از» و «هُم» ضمیر جمع شخص سوم مذکر (ایشان).

وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِنْ قَبْلِكَ

• ترجمه جمله: و مؤمنان به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان می‌آورند.
• توضیح کلمات:
  • وَ: صلّه و حرف عطف به معنی «و».
  • الْمُؤْمِنُونَ: جمع «مؤمن» به معنی مؤمنان؛ کسانی که ایمان دارند.
  • يُؤْمِنُونَ: فعل مضارع «ایمان می‌آورند»؛ شکل جمع مذکر.
  • بِمَا: «بـِ» حرف جر به معنی «به/به آنچه»، «ما» ضمیر موصولی به معنی «آنچه».
  • أُنزِلَ: فعل مجهول گذشته از «أنزل» به معنی «نازل شد/فرستاده شد».
  • إِلَيْكَ: «به سوی تو/بر تو»؛ «إِلَى» حرف جهت و «كَ» ضمیر مخاطب مفرد مذکر.
  • وَ: و.
  • مَا: «آنچه».
  • أُنزِلَ: همان فعل مجهول «نازل شد».
  • مِنْ قَبْلِكَ: «از پیش تو/قبل از تو»؛ «مِنْ» حرف «از»، «قَبْلِ» به معنی «پیش»، و «كَ» ضمیر «تو».

وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ

• ترجمه جمله: و نماز را برپا می‌دارند.
• توضیح کلمات:
  • وَ: «و».
  • الْمُقِيمِينَ: صیغه‌ اسم فاعل یا اسم مفعول به معنی «برپا دارندگان/برپاداران»؛ از ریشه «قام/أقام» که به معنی «برپا داشتن» است؛ «مُقِیم» کسی است که امر را اقامه می‌کند.
  • الصَّلَاةَ: «نماز» یا «نمازها»، مفعول جملهٔ گذشته یا مصدر منصوب؛ در اینجا مفعول فعل محذوف بحث‌انگیز است (یعنی «مُقِیمِینَ الصَّلَاةَ» به معنی «کسانی که نماز را برپا می‌دارند»).

وَالْمُؤْتِينَ الزَّكَاةَ

• ترجمه جمله: و زکات را می‌دهند.
• توضیح کلمات:
  • وَ: «و».
  • الْمُؤْتِينَ: از مصدر «آتَى» به معنی «دهندگان/معطی‌ها»؛ «مُؤْتٍ» کسی است که چیزی را می‌دهد؛ به صورت جمع «مُؤْتُونَ/مُؤْتِینَ» (در قرآن شکل «المؤتون» آمده).
  • الزَّكَاةَ: «زکات»؛ صدقه واجب شرعی بر ثروتمندان، در این جمله مفعول فعل «مُؤْتِینَ» است یعنی «زکات را می‌دهند».

وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ

• ترجمه جمله: و به خدا و روز آخرت ایمان دارند.
• توضیح کلمات:
  • وَ: «و».
  • الْمُؤْمِنُونَ: «مؤمنان».
  • بِاللَّهِ: «به خدا»؛ «بِ» حرف جر و «اللَّهِ» اسم معطوف به معنی خدای یکتا.
  • وَ: «و».
  • الْيَوْمِ: «روز».
  • الْآخِرِ: «آخرت/آخر»؛ همراه با «ال» معرفه شده؛ «اليوم الآخر» یعنی «روز آخرت»، نوشته به صورت ترکیب اسمی که به معنای روز قیامت/عاقبت است.

أُولَـٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا

• ترجمه جمله: آنان را پاداشی بزرگ خواهیم داد.
• توضیح کلمات:
  • أُولَـٰئِكَ: «آنان»؛ در عربی ضمیر اشاره جمع دور.
  • سَنُؤْتِيهِمْ: فعل مرکب زمان آینده «سـ» (نشانهٔ مستقبل) + «نُؤْتِي» از ریشه «أَتَى» به معنای «دادن/بخشیدن» به صورت فعل مضارع صحیح؛ «هُم» ضمیر مفعول سوم جمع «آنها» الحاقی: «ما به آنان خواهیم داد».
  • أَجْرًا: «پاداش/اجرت» مفرد منصوب به صورت نکره؛ نشان‌دهندهٔ پاداش اخروی یا جزا.
  • عَظِيمًا: «بزرگ» به صورت حال منصوب برای توصیف «أَجْرًا»؛ صفت یا حال که بزرگی و عظمت پاداش را تأکید می‌کند.