إِنَّ الَّذِينَ يَكفُرونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُريدونَ أَن يُفَرِّقوا بَينَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقولونَ نُؤمِنُ بِبَعضٍ وَنَكفُرُ بِبَعضٍ وَيُريدونَ أَن يَتَّخِذوا بَينَ ذٰلِكَ سَبيلًا بیگمان کسانی که به خدا و پیامبران او کفر میورزند و میخواهند میان خدا و پیامبرانش جدایی بیفکنند و میگویند: «به برخی ایمان آوردهایم و به برخی کفر ورزیدهایم»، و میخواهند میان این دو راهی برگیرند.
جمله 1 (عربی): إِنَّ الَّذِينَ يَكفُرونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ترجمهٔ فارسی جمله 1: بیگمان کسانی که به خدا و پیامبران او کفر میورزند توضیح واژهها: - إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ معنا و کارکرد آن «بیگمان» یا «که همانا» است و اسم آن را منصوب میکند.
- الَّذِينَ: ضمیر موصول جمع مذکر برای انسانها؛ به معنی «کسانی که».
- يَكفُرونَ: از ریشه کفر؛ فعل مضارع جمع مذکر، به معنی «کفر میورزند» یا «منکر میشوند». در اینجا به معنای انکار، نپذیرفتن یا پشت کردن به ایمان است.
- بِاللَّهِ: حرف جر بِ و اسم آن «اللَّهِ»؛ «به خدا». در ترکیب «يكفرون بالله» یعنی نسبت به خدا کفر میورزند.
- وَرُسُلِهِ: حرف عطف وَ و «رُسُلِهِ» جمع «رسول» با ضمیر متصل «ـه» در حالت جر؛ به معنی «و پیامبران او».
جمله 2 (عربی): وَيُريدونَ أَن يُفَرِّقوا بَينَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ ترجمهٔ فارسی جمله 2: و میخواهند میان خدا و پیامبرانش جدایی بیفکنند توضیح واژهها: - وَ: حرف عطف؛ «و».
- يُريدونَ: فعل مضارع جمع مذکر از ریشه ر-و-د به معنی «خواستن»؛ «آنها میخواهند».
- أَن: حرف مصدریه که مصدر ساز است و بعد از آن مصدر فعل قرار میگیرد؛ همراه با يُفَرِّقوا به معنی «که بفرازند/اینکه … کنند».
- يُفَرِّقوا: فعل مضارع جمع مذکر مبنی للمجهول نیست؛ از ریشه ف-ر-ق با وزن يفعلّ، به معنی «فرق بگذارند» یا «جدایی بیندازند». شکل مفرد: يُفَرِّقُ.
- بَينَ: ظرف مکان (یا حرف جر) به معنی «میان».
- اللَّهِ: خدا (در حالت جر).
- وَرُسُلِهِ: و پیامبران او (در حالت جر). ترکیب «يفرّقوا بين الله و رسله» یعنی «میخواهند بین خدا و پیامبرانش تفکیک کنند/جدایی بیاندازند».
جمله 3 (عربی): وَيَقولونَ نُؤمِنُ بِبَعضٍ وَنَكفُرُ بِبَعضٍ ترجمهٔ فارسی جمله 3: و میگویند: «به برخی ایمان آوردهایم و به برخی کفر میورزیم» توضیح واژهها: - وَ: «و».
- يَقولونَ: فعل مضارع جمع مذکر از ریشه ق-و-ل؛ «آنها میگویند».
- نُؤمِنُ: فعل مضارع اول شخص جمع یا جمع مخاطب/غیر مخاطب؟ در ساختار نقلی، نون در آغاز فعل بخشی از قول نقل شده است؛ از ریشه أ-م-ن به معنی «ایمان آوردن»؛ «ما ایمان میآوریم» یا در این نقل قول «(میگویند) ما ایمان داریم».
- بِبَعضٍ: حرف جر بِ و «بعض» اسم به معنی «بعضی/برخی» با کسره و نون معنی عطف ندارد. «به برخی».
- وَنَكفُرُ: و فعل مضارع از ریشه ک-ف-ر؛ «و ما کفر میورزیم» یا «و به برخی کفر میورزیم».
- بِبَعضٍ: همان «به برخی» (اشاره به گروههایی از پیامبران یا افراد). ساختار جمله نشان میدهد کسانی اظهار کردند میان گروههایی تمایز گذاردهاند: از بعضی پذیرش و از بعضی انکار.
جمله 4 (عربی): وَيُريدونَ أَن يَتَّخِذوا بَينَ ذٰلِكَ سَبيلًا ترجمهٔ فارسی جمله 4: و میخواهند میان این دو راهی برگیرند توضیح واژهها: - وَ: «و».
- يُريدونَ: «آنها میخواهند» (مانند توضیح پیش).
- أَن: حرف مصدر.
- يَتَّخِذوا: فعل مضارع جمع از ریشه خ-ذ-ذ با الافتعال (يَتَفَعَّلُ) یا به صورت اتخذ در باب افتعال? ریشهٔ اصلی اخذ/اتخذ؛ به معنی «برمیدارند/انتخاب میکنند/برمیگزینند». در اینجا «يتخذوا سبيلًا» یعنی «راهی را انتخاب کنند یا در پیش گیرند». (توضیح صرفی: یَتَّخِذُ از باب تَفَعُّلِ مصدر اتِّخاذ/اتخاذ؛ شکل جمع: يَتَّخِذونَ).
- بَينَ: «میان».
- ذٰلِكَ: ضمیر اشاره مفرد مذکر به معنی «آن»؛ در اینجا به معنای «این دو (کار)» یا «آنچه که قبل ذکر شد».
- سَبيلًا: مفعول به صورت منصوب، به معنی «راه، مسیر، روش». در ترکیب «يتخذوا بين ذلك سبيلًا» یعنی «میخواهند بین این [دو] روشی اختیار کنند».
| 