مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا آنچه خدا با عذاب شما میکند اگر شکر گزارید و ایمان آوردید چیست؟ و خدا شَکُور (سپاسپذیر) و داناست.
- مَا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ
- ترجمهٔ فارسی: آنچه خدا با عذاب شما میکند
- توضیح واژهها:
- مَا: نَفی یا پرسشی که در اینجا به معنای «چه» یا «آنچه» است؛ در ترکیبهای خبری و پرسشی کاربرد دارد.
- يَفْعَلُ: فعل مضارع از ریشه «فعل» به معنی «میکند». فرمت حاضر برای آینده یا وصف کار جاری به کار میرود.
- اللَّهُ: اسمِ جلاله؛ «خدا».
- بِعَذَابِكُمْ: عبارتِ حرفِ «بِ» + «عَذَابِ» (اسمِ عذاب به معنی «عذاب» یا «مجازات») + ضمیر متصل «كُمْ» جمع مذکر یا عام «شما». «بِعَذَابِكُمْ» یعنی «با عذاب شما» یا «در برابر عذاب شما».
- إِنْ شَكَرْتُمْ وَآمَنْتُمْ
- ترجمهٔ فارسی: اگر شکرگذار شدید و ایمان آوردید
- توضیح واژهها:
- إِنْ: حرف شرط ساده (اگر).
- شَكَرْتُمْ: فعل ماضی از ریشه «شَكَرَ» به معنی «سپاسگزاری کردن / شکر گزاردن» همراه با ضمیر «تُمْ» دوم شخص جمع: «شما شکر گذاشتید»؛ در قرائت شرطی به معنی «اگر شکر بگذارید/شکر گزرید» قابل فهم است (در آیات قرآن گاهی زمانها بهصورت مطلق آمدهاند).
- وَ: حرف عطف «و» به معنی «و».
- آمَنْتُمْ: فعل ماضی از ریشه «آمَنَ» به معنی «ایمان آوردن» همراه با ضمیر «تُمْ»: «شما ایمان آوردید». مانند شَكَرْتُمْ، در کاربرد شرطی به معنی «اگر ایمان بیاورید» فهمیده میشود.
- وَكانَ اللَّهُ شاكِرًا عَليمًا
- ترجمهٔ فارسی: و خدا سپاسپذیر و داناست
- توضیح واژهها:
- وَ: «و» (حرف عطف).
- كانَ: فعل ماضی ناقص (از باب كانَ) که اغلب برای بیان وصف و تاکید بر استمرار یا حالت پیش از خبر به کار میرود؛ همراه با اسمی که حالت یا صفت را تعیین میکند. در این ساختار «كانَ» اسمیت را در قالب خبری قرار میدهد: «و (همواره) خدا … بود/هست».
- اللَّهُ: «خدا» (فاعل).
- شاكِرًا: صفت اسمِ كان؛ مصدر صفتی از «شَكَرَ» به معنی «سپاسگزار/سپاسپذیر». در اصطلاح قرآنی «شاکر» به معنای کسی است که نعمتها را میپذیرد و در مقابل مفتخر میشود و نعمت را افزون میکند (در قرآن گاهی «شاکر» به معنای پاداشدهنده به شکرگزار هم ذکر شده است).
- عَليمًا: صفت دیگرِ اسمِ كان؛ از ریشه «عَلِمَ» به معنی «دانا، آگاه». صیغهٔ مبالغه یا تاکید علم کلی خدا را نشان میدهد.
| 