| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعًا ای کسانی که ایمان آوردهاید، احتیاط خود را داشته باشید؛ پس گروهگروه بیرون روید یا همگی با هم بیرون روید.
1) يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
ای کسانی که ایمان آوردهاید توضیح گرامر و واژهها: - يَا: حرف ندا، برای صدا زدن.
- أَيُّهَا: ترکیب ندایی برای تأکید و جلب توجه؛ «أَيُّ» اسم ندا و «ها» حرف تنبیه است.
- الَّذِينَ: اسم موصول جمع مذکر عاقل، بدل یا عطف بیان برای «أَيُّ».
- آمَنُوا: فعل ماضی جمع، از ریشهٔ «أ م ن» به معنی ایمان آوردند؛ «واو» فاعل است.
2) خُذُوا حِذْرَكُمْ
احتیاط خود را داشته باشید توضیح گرامر و واژهها: - خُذُوا: فعل امر جمع، از ریشهٔ «أ خ ذ» به معنی بگیرید.
- حِذْرَكُمْ: مفعولبه؛ «حِذْر» به معنی احتیاط، آمادگی و هوشیاری، و «كُمْ» ضمیر متصل جمع مخاطب به معنی «شما».
3) فَانْفِرُوا ثُبَاتٍ
پس گروهگروه بیرون روید توضیح گرامر و واژهها: - فَ: حرف عطف یا تفریع، نشاندهندهٔ نتیجه و پیوستگی.
- انْفِرُوا: فعل امر جمع، از ریشهٔ «ن ف ر» به معنی حرکت کردن، بیرون رفتن (بهویژه برای نبرد یا اقدام فوری).
- ثُبَاتٍ: حال منصوب، جمع «ثُبَة» به معنی گروههای کوچک.
4) أَوِ انْفِرُوا جَمِيعًا
یا همگی با هم بیرون روید توضیح گرامر و واژهها: - أَوْ: حرف عطف به معنی «یا».
- انْفِرُوا: فعل امر جمع، تکرار برای تأکید و تقابل با حالت پیشین.
- جَمِيعًا: حال منصوب، به معنی همگی، یکجا و بهصورت جمع کامل.
| 