004-064-099-نساء

« Back to Glossary Index
و هر پیغام رسانی که برای مردم فرستاده ایم اطاعت او را در آنچه به اجازه الله گوید واجب کرده ایم و زمانی که نفرات فوق از روی راستی بعد از اینکه به خود ستم کردند، پیش تو آمدند و از الله حقیقتا آمرزش خواستند به شرطی که پیغمبر نیز برای ایشان از الله آمرزش بخواهد، آنان الله را توبه پذیری مهربان خواهند یافت (این در صورتی امکان داشت که پیغمبر اسلام روی آزمایش با روی گرفتن تعهدی از ایشان و با قرائن و اماراتی و یا از طریق وحی میفهمید، آنان راست میگویند) (۶۴)

متن کامل آیه (عربی)

وَما أَرسَلنا مِن رَسولٍ إِلّا لِيُطاعَ بِإِذنِ اللَّهِ ۚ وَلَو أَنَّهُم إِذ ظَلَموا أَنفُسَهُم جاءوكَ فَاستَغفَرُوا اللَّهَ وَاستَغفَرَ لَهُمُ الرَّسولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّابًا رَحيمًا


ترجمهٔ کامل فارسی

و هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آن‌که به فرمان خدا از او اطاعت شود؛ و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند، و پیامبر نیز برای آنان طلب آمرزش می‌کرد، بی‌گمان خدا را بسیار توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.



جملهٔ اول

متن عربی

وَما أَرسَلنا مِن رَسولٍ إِلّا لِيُطاعَ بِإِذنِ اللَّهِ

ترجمهٔ فارسی

و هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای آن‌که به فرمان خدا از او اطاعت شود.

توضیح، گرامر و واژه‌ها

  • وَما: «و» حرف عطف، «ما» حرف نفی؛ ترکیب آن‌ها نفی کامل جمله را می‌سازد.
  • أَرسَلنا: فعل ماضی، «فرستادیم».
    • أَرسَلَ: فرستاد
    • نا: فاعل (ما)
  • مِن رَسولٍ:
    • مِن: حرف زائده برای تأکید نفی
    • رسولٍ: اسم نکره، مجرور؛ «هیچ پیامبری»
  • إِلّا: ادات استثنا، برای حصر و انحصار
  • لِيُطاعَ:
    • لِـ: لامِ تعلیل (برای اینکه)
    • يُطاعَ: فعل مضارع مجهول منصوب؛ «اطاعت شود»
  • بِإِذنِ اللَّهِ:
    • بِـ: حرف جر
    • إِذنِ: اجازه، فرمان
    • اللَّهِ: مضاف‌الیه

      کل عبارت: «به فرمان خدا»

معنای کلی جمله:
هدف اصلی فرستادن پیامبران، اطاعت شدن آنان است؛ نه اطاعتی مستقل، بلکه اطاعتی وابسته به اجازه و فرمان خدا.



جملهٔ دوم

متن عربی

وَلَو أَنَّهُم إِذ ظَلَموا أَنفُسَهُم جاءوكَ

ترجمهٔ فارسی

و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند، نزد تو می‌آمدند

توضیح، گرامر و واژه‌ها

  • وَلَو:
    • و: حرف عطف
    • لو: ادات شرط (غیرواقع‌شده در گذشته)
  • أَنَّهُم:
    • أنَّ: حرف مشبه بالفعل برای تأکید
    • هم: اسم آن؛ «آنان»
  • إِذ: ظرف زمان؛ «آنگاه که»
  • ظَلَموا: فعل ماضی، «ستم کردند»
  • أَنفُسَهُم:
    • أَنفُس: مفعول به؛ «خودشان»
    • هم: مضاف‌الیه
  • جاءوكَ:
    • جاءوا: آمدند
    • كَ: ضمیر مفعولی؛ «نزد تو»

معنای کلی جمله:
اشاره به حالتی فرضی دارد که افراد پس از انجام گناه و آسیب به خویش، به پیامبر مراجعه می‌کنند.



جملهٔ سوم

متن عربی

فَاستَغفَرُوا اللَّهَ وَاستَغفَرَ لَهُمُ الرَّسولُ

ترجمهٔ فارسی

و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست

توضیح، گرامر و واژه‌ها

  • فَـ: حرف نتیجه؛ نشان‌دهندهٔ پیامد شرط قبلی
  • استَغفَروا:
    • فعل ماضی جمع؛ «آمرزش خواستند»
  • اللَّهَ: مفعول به؛ «از خدا»
  • وَ: حرف عطف
  • استَغفَرَ: فعل ماضی مفرد؛ «آمرزش خواست»
  • لَهُم: جار و مجرور؛ «برای آنان»
  • الرَّسولُ: فاعل؛ «پیامبر»

معنای کلی جمله:
دو عمل در کنار هم قرار گرفته است: طلب آمرزش بندگان از خدا، و طلب آمرزش پیامبر برای آنان.



جملهٔ چهارم

متن عربی

لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوّابًا رَحيمًا

ترجمهٔ فارسی

قطعاً خدا را بسیار توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.

توضیح، گرامر و واژه‌ها

  • لَـ: لامِ تأکید در جواب شرط
  • وَجَدوا: فعل ماضی؛ «می‌یافتند»
  • اللَّهَ: مفعول به
  • تَوّابًا:
    • صیغهٔ مبالغه
    • بسیار پذیرندهٔ توبه
  • رَحيمًا: صفت؛ «مهربان»

معنای کلی جمله:
نتیجهٔ نهایی شرط: اگر آن اعمال انجام می‌شد، حتماً خدا را با صفت فراوانیِ پذیرش توبه و رحمت می‌یافتند.


Nach oben scrollen