وَلا يَحسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا أَنَّما نُملي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم ۚ إِنَّما نُملي لَهُم لِيَزدادوا إِثمًا ۚ وَلَهُم عَذابٌ مُهينٌ - وَلا يَحسَبَنَّ الَّذينَ كَفَروا أَنَّما نُملي لَهُم خَيرٌ لِأَنفُسِهِم
- ترجمه: و کافران هرگز نپندارند که آنچه به آنان مهلت میدهیم، برای خودشان خیری است.
- وَلا: حرف عطف و نفی؛ معنی: و نـه/و هرگز؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- يَحسَبَنَّ: فعل مضارع مؤکد (نَّ تأکید)، شخص سوم مفرد؛ معنی: بپندارد؛ ریشه: ح-س-ب؛ وزن: يَفعَلُنَّ (اصل: يَحسَبُ + نَّ تأکید)؛ باب: ثلاثی مجرد.
- الَّذينَ: اسم موصول جمع؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: ل-ذ-ي؛ وزن: —؛ باب: —.
- كَفَروا: فعل ماضی جمع؛ معنی: کافر شدند/کفر ورزیدند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد.
- أَنَّما: حرف تأکید + ما (افاده معنی «که در حقیقت/اینکه»)؛ معنی: که در حقیقت؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- نُملي: فعل مضارع متکلم جمع؛ معنی: مهلت میدهیم/مدت میدهیم؛ ریشه: م-ل-ي؛ وزن: نُفعِلُ (اصل: أَمْلَى یُملِي، باب إفعال)؛ باب: إفعال.
- لَهُم: جار و مجرور؛ معنی: برای آنان؛ ریشه: ل-ه-م؛ وزن/باب: —.
- خَيرٌ: اسم؛ معنی: خیر/بهتر؛ ریشه: خ-ي-ر؛ وزن: فَعْل؛ باب: —.
- لِأَنفُسِهِم: جار و مجرور + مضافالیه؛ معنی: برای جانهایشان/خودشان؛ ریشه: ن-ف-س؛ وزن: أَفْعُل (جمع نفس: أَنْفُس)؛ باب: —.
- إِنَّما نُملي لَهُم لِيَزدادوا إِثمًا
- ترجمه: ما تنها به آنان مهلت میدهیم تا گناهشان بیشتر شود.
- إِنَّما: ادات حصر؛ معنی: جز اینکه/تنها؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —.
- نُملي: فعل مضارع متکلم جمع؛ معنی: مهلت میدهیم؛ ریشه: م-ل-ي؛ وزن: نُفعِلُ (أَمْلَى یُملِي)، باب: إفعال.
- لَهُم: جار و مجرور؛ معنی: برای آنان؛ ریشه: ل-ه-م؛ —.
- لِيَزدادوا: لام تعلیل + فعل مضارع منصوب جمع؛ معنی: تا بیفزایند/زیادتر شوند؛ ریشه: ز-ي-د؛ وزن: يَفتَعِلوا (اصل: ازْدادَ یَزْدادُ، باب افتعال)؛ باب: افتعال.
- إِثمًا: اسم نکره منصوب؛ معنی: گناه؛ ریشه: أ-ث-م؛ وزن: فِعْل (مصدر)؛ باب: —.
- وَلَهُم عَذابٌ مُهينٌ
- ترجمه: و برای آنان عذابی خوارکننده است.
- وَلَهُم: حرف عطف + جار و مجرور؛ معنی: و برای آنان؛ ریشه: ل-ه-م؛ —.
- عَذابٌ: اسم؛ معنی: عذاب؛ ریشه: ع-ذ-ب؛ وزن: فَعَال؛ باب: —.
- مُهينٌ: صفت؛ معنی: خوارکننده/خواریدهنده؛ ریشه: ه-و-ن؛ وزن: مُفْعِل (اسم فاعل از أَهَانَ یُهِينُ، باب إفعال)؛ باب: إفعال.
ترجمه کل آیه: و کافران هرگز نپندارند که مهلتی که به آنان میدهیم برایشان خیر است؛ ما تنها به آنان مهلت میدهیم تا بر گناهشان بیفزایند، و برای آنان عذابی خوارکننده است. | 