003-171-095-آل عمران

يَستَبشِرونَ بِنِعمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجرَ المُؤمِنينَ

• جمله عربی: يَستَبشِرونَ بِنِعمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَفَضلٍ
• ترجمه فارسی: آنان به نعمتی از سوی خدا و بخششی (فضل) خوشحال و شادمان می‌شوند.
• تجزیه واژگان:
  • يَستَبشِرونَ: فعل مضارع، معنی: خوشحال می‌شوند/مژده می‌پذیرند؛ ریشه: ب-ش-ر؛ وزن: يَستَفعِل؛ باب: استفعال.
  • بِنِعمَةٍ: حرف جر + اسم مفرد، معنی: به/با نعمتی؛ ریشه: ن-ع-م؛ وزن: فِعلَة؛ باب: — (اسم).
  • مِنَ: حرف جر، معنی: از؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —.
  • اللَّهِ: اسم جلاله، معنی: خدا؛ ریشه: ا-ل-ه؛ وزن: فَعّال (بحثی)، باب: — (اسم خاص).
  • وَ: حرف عطف، معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —.
  • فَضلٍ: اسم مفرد، معنی: بخشش/افزون‌بخشی/فضل؛ ریشه: ف-ض-ل؛ وزن: فَعل؛ باب: — (اسم).
• ————————————————
• جمله عربی: وَأَنَّ اللَّهَ لا يُضيعُ أَجرَ المُؤمِنينَ
• ترجمه فارسی: و اینکه خداوند پاداش مؤمنان را تباه نمی‌کند.
• تجزیه واژگان:
  • وَ: حرف عطف، معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —.
  • أَنَّ: حرف مشبه بالفعل، معنی: اینکه؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —.
  • اللَّهَ: اسم جلاله (منصوب به سبب أَنَّ)، معنی: خدا؛ ریشه: ا-ل-ه؛ وزن: فَعّال (بحثی)، باب: — (اسم خاص).
  • لا: حرف نفی، معنی: نه/نمی؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —.
  • يُضيعُ: فعل مضارع، معنی: ضایع می‌کند (نمی‌ضایع می‌کند با لا)، ریشه: ض-ي-ع؛ وزن: يُفعِل (اصل: أضاعَ يُضيعُ)، باب: إفعال.
  • أَجرَ: اسم مفرد (مضاف‌الیه فعل)، معنی: پاداش؛ ریشه: أ-ج-ر؛ وزن: فَعل؛ باب: — (اسم).
  • المُؤمِنينَ: اسم جمع سالم مذکر (مجرور به اضافه، ولی در ساخت اینجا مفعول‌به منصوب پس از فعل: أجرَ المُؤمنينَ؛ المُؤمنينَ مجرور به اضافه)، معنی: مؤمنان؛ ریشه: أ-م-ن؛ وزن: مُفعِلين (جمع سالم از مُؤمِن)، باب: إفعال برای فعل أَمَنَ/آمَنَ (اسم مشتق: مُؤمِن).
• ————————————————

ترجمه کل آیه: آنان به نعمتی از سوی خدا و بخششی شادمان می‌شوند، و اینکه خداوند پاداش مؤمنان را ضایع نمی‌کند.