- فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنيا
ترجمه: پس خدا پاداش دنیا را به آنان داد- فَ: حرف عطف/تفریع، معنی: پس، ریشه: — ، وزن/باب: —
- آتاهُمُ: فعل ماضی، معنی: داد/عطا کرد به آنان، ریشه: أتي، وزن: أفعل (آتى)، باب: إفعال
- اللَّهُ: اسم جلاله، معنی: خدا، ریشه: أله، وزن: فَعّال/اسم خاص، باب: —
- ثَوابَ: اسم، معنی: پاداش، ریشه: ثوب، وزن: فَعال، باب: —
- الدُّنيا: اسم، معنی: دنیا/زندگانی نزدیک/فانی، ریشه: دنو (یا دني)، وزن: فُعلى، باب: —
- وَحُسنَ ثَوابِ الآخِرَةِ
ترجمه: و نیکویِ پاداشِ آخرت- وَ: حرف عطف، معنی: و، ریشه: — ، وزن/باب: —
- حُسنَ: اسم (مصدر/وصف)، معنی: نیکی/خوبی، ریشه: حسن، وزن: فُعْل، باب: —
- ثَوابِ: اسم، معنی: پاداش، ریشه: ثوب، وزن: فَعال، باب: —
- الآخِرَةِ: اسم، معنی: آخرت، ریشه: أخر، وزن: فاعِلَة، باب: —
- وَاللَّهُ يُحِبُّ المُحسِنينَ
ترجمه: و خدا نیکوکاران را دوست میدارد- وَ: حرف عطف، معنی: و، ریشه: — ، وزن/باب: —
- اللَّهُ: اسم جلاله، معنی: خدا، ریشه: أله، وزن: فَعّال/اسم خاص، باب: —
- يُحِبُّ: فعل مضارع، معنی: دوست میدارد، ریشه: حبب، وزن: يُفِعُّل (منحصر در الفعل حَبَّ)، باب: تفعیل/إفعالی در صرف مضارع ثلاثی مزید؟ توضیح دقیق: فعل ثلاثی مُضعَّف (حَبَّ) با صیغه مضارع بر وزن يُفِعُّ
- المُحسِنينَ: اسم جمع (جمع مذکر سالم)، معنی: نیکوکاران، ریشه: حسن، وزن: مُفْعِلِين (اسم فاعل مزید)، باب: إفعال (أحسنَ → مُحسِن)
ترجمه کل آیه: پس خدا پاداش دنیا را به آنان داد و نیکویِ پاداشِ آخرت را، و خدا نیکوکاران را دوست میدارد. |
