آیه: وَكَأَيِّن مِن نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيّونَ كَثيرٌ فَما وَهَنوا لِما أَصابَهُم في سَبيلِ اللَّهِ وَما ضَعُفوا وَمَا استَكانوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصّابِرينَ - وَكَأَيِّن مِن نَبِيٍّ
- ترجمه: و چه بسیار پیامبری
- واژهها:
- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- كَأَيِّن: اسم/ترکیب عددیِ تفخیمی به معنای «چه بسیار»، ریشه: — (ترکیب کهیّن/کأين)، وزن/باب: —
- مِن: حرف جر، از؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- نَبِيٍّ: اسم، پیامبر؛ ریشه: ن ب أ؛ وزن: فعیل؛ باب: — (اسم مشتق)
- قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيّونَ كَثيرٌ
- ترجمه: همراه او گروههای پرهیزکارِ بسیاری جنگیدند
- واژهها:
- قاتَلَ: فعل ماضی، جنگید؛ ریشه: ق ت ل؛ وزن: فاعَلَ؛ باب: مفاعله
- مَعَهُ: ظرف/جار و مجرور با ضمیر، با او؛ ریشه: م ع؛ وزن/باب: —
- رِبِّيّونَ: اسم جمع نسبت، ربّیها/خداپرستان/دانشمندان دین؛ ریشه: ر ب ب؛ وزن: فِعِّیّ (نسبت)، باب: —
- كَثيرٌ: صفت، بسیار؛ ریشه: ك ث ر؛ وزن: فعیل؛ باب: —
- فَما وَهَنوا
- ترجمه: پس سستی نکردند
- واژهها:
- فَ: حرف تفریع، پس؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- ما: حرف نفی، نه/نکردند؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- وَهَنوا: فعل ماضی جمع، سست شدند/سستی کردند؛ ریشه: و ه ن؛ وزن: فَعَلوا؛ باب: — (لازم)
- لِما أَصابَهُم في سَبيلِ اللَّهِ
- ترجمه: به خاطر آنچه در راهِ خدا به آنان رسید
- واژهها:
- لِ: حرف جر، برایِ/به خاطرِ؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- ما: اسم موصول/مصدر، آنچه؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- أَصابَهُم: فعل ماضی، به آنان رسید/دچارشان کرد؛ ریشه: ص و ب؛ وزن: أَفْعَلَ؛ باب: إفعال؛ ضمیر: هم (ایشان)
- في: حرف جر، در؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- سَبيلِ: اسم، راه؛ ریشه: س ب ل؛ وزن: فعیل؛ باب: —
- اللَّهِ: اسم جلاله، خدا؛ ریشه: أ ل ه؛ وزن/باب: — (علم)
- وَما ضَعُفوا
- ترجمه: و ناتوان نشدند
- واژهها:
- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- ما: حرف نفی، نه/نکردند؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- ضَعُفوا: فعل ماضی جمع، ناتوان شدند؛ ریشه: ض ع ف؛ وزن: فَعُلوا (ضَمّ عین)، باب: — (لازم)
- وَمَا استَكانوا
- ترجمه: و خوار نشدند/تسلیم نشدند
- واژهها:
- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- ما: حرف نفی، نه/نکردند؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- استَكانوا: فعل ماضی جمع، خوار/تسلیم شدند؛ ریشه: س ك ن (با همزه وصلِ استفعال و نقل معنایی به «استکان» = خضوع)، وزن: اِسْتَفْعَلوا؛ باب: استفعال
- وَاللَّهُ يُحِبُّ الصّابِرينَ
- ترجمه: و خداوند شکیبایان را دوست میدارد
- واژهها:
- وَ: حرف استیناف/عطف، و؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
- اللَّهُ: اسم جلاله، خدا؛ ریشه: أ ل ه؛ وزن/باب: — (علم)
- يُحِبُّ: فعل مضارع، دوست میدارد؛ ریشه: ح ب ب؛ وزن: يُفِعُّ (مضارع فَعَّل/أَحَبَّ—در اینجا ثلاثی مزید با تضعیف)، باب: —
- الصّابِرينَ: اسم فاعل جمع، شکیبایان؛ ریشه: ص ب ر؛ وزن: فاعِلین؛ باب: — (اسم فاعل)
ترجمه کل آیه: و چه بسیار پیامبری که همراه او گروههای خداپرستِ بسیاری جنگیدند؛ پس به خاطر آنچه در راه خدا به آنان رسید، سستی نکردند و ناتوان نشدند و خوار و تسلیم نشدند؛ و خداوند شکیبایان را دوست میدارد. | 