003-143-095-آل عمران

• وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ
  • وَلَقَدْ: حرف تأکید و قسم – هرآینه/به‌راستی/قطعاً – ریشه: — – وزن/باب: —
  • كُنْتُمْ: فعل ماضی ناقص (کان) + ضمیر فاعلی جمع مخاطب – بودید – ریشه: كان – وزن: فَعَلَ (کان) – باب: ثلاثی مجرد
  • تَمَنَّوْنَ: فعل مضارع مرفوع، جمع مخاطب – آرزو می‌کردید – ریشه: م ن ي – وزن: تَفَعَّلونَ – باب: تَفَعُّل
  • الْمَوْتَ: اسم، مفعولٌ‌به منصوب – مرگ – ریشه: م و ت – وزن: فَعْل – باب: —
• مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ
  • مِنْ: حرف جر – از – ریشه: — – وزن/باب: —
  • قَبْلِ: اسم مجرور – پیش از/قبلِ – ریشه: ق ب ل – وزن: فَعْل – باب: —
  • أَنْ: حرف مصدر و نصب – «که/تا» (نصابِ فعل مضارع) – ریشه: — – وزن/باب: —
  • تَلْقَوْهُ: فعل مضارع منصوب + ضمیر مفعولی – او/آن را ملاقات کنید – ریشه: ل ق ي – وزن: تَفْعَلونَ (اصل: تَلْقَوْنَ؛ با نصب: تَلْقَوْا + هُ) – باب: لَقيَ (ثلاثی مجرد)
• فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ
  • فَ: حرف تفریع/نتیجه – پس/بنابراین – ریشه: — – وزن/باب: —
  • قَدْ: حرف تحقیق – به‌راستی/قطعاً – ریشه: — – وزن/باب: —
  • رَأَيْتُمُوهُ: فعل ماضی + ضمیر فاعلی + ضمیر مفعولی – او/آن را دیدید – ریشه: ر أ ي – وزن: فَعَلْتُمُوهُ – باب: ثلاثی مجرد
• وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
  • وَ: حرف عطف – و – ریشه: — – وزن/باب: —
  • أَنْتُمْ: ضمیر منفصل، مبتدا/حال – شما – ریشه: — – وزن/باب: —
  • تَنْظُرُونَ: فعل مضارع مرفوع، جمع مخاطب – می‌نگرید/می‌نگاهید – ریشه: ن ظ ر – وزن: تَفْعُلونَ – باب: نَظَرَ (ثلاثی مجرد)

ترجمهٔ نهایی آیه: و به‌راستی شما پیش از آن‌که با مرگ روبه‌رو شوید، آرزویش را می‌کردید؛ پس اکنون آن را دیدید، در حالی‌که می‌نگریستید.