003-142-095-آل عمران

• أَمْ حَسِبْتُمْ
  • آیا پنداشته‌اید؟
  • أَمْ: حرف عطف/اضراب، معنی: بلکه/آیا. ریشه: — ، وزن/باب: —
    حَسِبْتُمْ: فعل ماضی، معنی: پنداشتید. ریشه: ح س ب، وزن: فَعِلْتُمْ، باب: ثلاثی مجرد
• أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ
  • که داخل بهشت شوید؟
  • أَنْ: حرف مصدری/نصب، معنی: «که». ریشه: — ، وزن/باب: —
    تَدْخُلُوا: فعل مضارع منصوب، معنی: داخل شوید. ریشه: د خ ل، وزن: تَفْعُلوا، باب: ثلاثی مجرد
    الْجَنَّةَ: اسم، معنی: بهشت. ریشه: ج ن ن، وزن: فَعَّلَة (بر ساخت اسم)، باب: —
• وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ
  • درحالی‌که هنوز خداوند دانا نشده است/آشکار نکرده است،
  • وَ: حرف عطف، معنی: و. ریشه: — ، وزن/باب: —
    لَمَّا: حرف جازمِ نفیِ «هنوز»، معنی: هنوز (نه). ریشه: — ، وزن/باب: —
    يَعْلَمْ: فعل مضارع مجزوم، معنی: بداند/آشکار سازد. ریشه: ع ل م، وزن: يَفْعَلْ، باب: ثلاثی مجرد
    اللَّهُ: اسم جلاله، معنی: خداوند. ریشه: أ ل ه، وزن: — ، باب: —
• الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ
  • کسانی از شما را که جهاد کردند
  • الَّذِينَ: اسم موصول جمع، معنی: کسانی که. ریشه: — ، وزن/باب: —
    جَاهَدُوا: فعل ماضی جمع، معنی: جهاد کردند/کوشیدند. ریشه: ج ه د، وزن: فَاعَلُوا، باب: مُفاعلة (باب ثالث)
    مِنْكُمْ: جار و مجرور، معنی: از شما. ریشه: م ن/ك م، وزن/باب: —
• وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ
  • و شکیبایان را بشناساند/بداند
  • وَ: حرف عطف، معنی: و. ریشه: — ، وزن/باب: —
    يَعْلَمَ: فعل مضارع منصوب (به سبب أَنْ مقدّر پس از لَمّا)، معنی: بداند/آشکار سازد. ریشه: ع ل م، وزن: يَفْعَلَ، باب: ثلاثی مجرد
    الصَّابِرِينَ: اسم جمع منصوب، معنی: شکیبایان. ریشه: ص ب ر، وزن: فَاعِلین (جمع سالم)، باب: —

ترجمهٔ کل آیه: آیا پنداشته‌اید که داخل بهشت می‌شوید، در حالی که هنوز خداوند کسانی از شما را که جهاد کرده‌اند و شکیبایان را [برای همگان] معلوم نساخته است؟