003-135-095-آل عمران

آیه: «وَالَّذينَ إِذا فَعَلوا فاحِشَةً أَو ظَلَموا أَنفُسَهُم ذَكَرُوا اللَّهَ فَاستَغفَروا لِذُنوبِهِم وَمَن يَغفِرُ الذُّنوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَم يُصِرّوا عَلىٰ ما فَعَلوا وَهُم يَعلَمونَ»

1. «وَالَّذينَ»

• ترجمه: و آنان که
• واژه‌ها:
  • «و» | حرف عطف | و | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «الذين» | اسم موصول جمع مذکر | کسانی که | ریشه: ل-ذ-ي | وزن: فعیل (موصول) | باب: —

2. «إِذا فَعَلوا فاحِشَةً»

• ترجمه: هرگاه کار زشتی انجام دهند
• واژه‌ها:
  • «إذا» | حرف شرط/ظرف زمان | وقتی‌که | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «فعلوا» | فعل ماضی جمع | انجام دادند | ریشه: ف-ع-ل | وزن: فَعَلوا | باب: ثلاثی مجرد
  • «فاحشةً» | اسم مؤنث نکره | کار بسیار زشت | ریشه: ف-ح-ش | وزن: فاعِلَة | باب: —

3. «أَو ظَلَموا أَنفُسَهُم»

• ترجمه: یا بر خود ستم کردند
• واژه‌ها:
  • «أو» | حرف عطف | یا | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «ظلموا» | فعل ماضی جمع | ستم کردند | ریشه: ظ-ل-م | وزن: فَعَلوا | باب: ثلاثی مجرد
  • «أنفسَهم» | اسم + ضمیر متصل | جان‌های خودشان/خود | ریشه: ن-ف-س | وزن: أَفعُل (جمع نفس) | باب: —

4. «ذَكَرُوا اللَّهَ»

• ترجمه: خدا را یاد کردند
• واژه‌ها:
  • «ذكروا» | فعل ماضی جمع | یاد کردند | ریشه: ذ-ك-ر | وزن: فَعَلوا | باب: ثلاثی مجرد
  • «اللهَ» | اسم جلاله | خدا | ریشه: أ-ل-ه (اختلافی) | وزن: — | باب: —

5. «فَاستَغفَروا لِذُنوبِهِم»

• ترجمه: پس برای گناهانشان آمرزش خواستند
• واژه‌ها:
  • «فَ» | حرف تفریع | پس | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «استغفروا» | فعل ماضی جمع | آمرزش خواستند | ریشه: غ-ف-ر | وزن: استفعلوا | باب: استفعال
  • «لِذُنوبِهم» | جار و مجرور + ضمیر | برای گناهانشان | ریشه: ذ-ن-ب | وزن: فُعول (جمع ذنب) | باب: —

6. «وَمَن يَغفِرُ الذُّنوبَ إِلَّا اللَّهُ»

• ترجمه: و چه کسی جز خدا گناهان را می‌بخشد؟
• واژه‌ها:
  • «و» | حرف عطف | و | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «من» | اسم استفهام | چه کسی | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «يغفرُ» | فعل مضارع مفرد | می‌بخشد | ریشه: غ-ف-ر | وزن: يَفعِلُ | باب: ثلاثی مجرد
  • «الذنوبَ» | اسم جمع معرفه | گناهان | ریشه: ذ-ن-ب | وزن: فُعول | باب: —
  • «إلا اللهُ» | ادات استثناء + اسم جلاله | جز خدا | ریشه: — / أ-ل-ه | وزن: — | باب: —

7. «وَلَم يُصِرّوا عَلىٰ ما فَعَلوا»

• ترجمه: و بر آنچه کرده بودند پافشاری نکردند
• واژه‌ها:
  • «و» | حرف عطف | و | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «لم» | حرف نفی و جزم | نـ | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «يُصِرّوا» | فعل مضارع مجزوم جمع | پافشاری کردند/نکردند (اینجا: نکردند) | ریشه: ص-ر-ر | وزن: يُفِعّوا (أَصَرَّ مضاعف) | باب: إفعال (أَصَرَّ)
  • «علىٰ» | حرف جر | بر | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «ما» | اسم موصول/مصدرية | آنچه | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «فعلوا» | فعل ماضی جمع | انجام دادند | ریشه: ف-ع-ل | وزن: فَعَلوا | باب: ثلاثی مجرد

8. «وَهُم يَعلَمونَ»

• ترجمه: در حالی‌که خود می‌دانستند
• واژه‌ها:
  • «و» | حرف حال/عطف | و/در حالی‌که | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «هم» | ضمیر منفصل جمع | آنان | ریشه: — | وزن: — | باب: —
  • «يعلمونَ» | فعل مضارع جمع | می‌دانند | ریشه: ع-ل-م | وزن: يَفعَلونَ | باب: ثلاثی مجرد

ترجمه کل آیه: و آنان که هرگاه کار زشتی انجام دهند یا بر خود ستم کنند، خدا را یاد می‌کنند و برای گناهانشان آمرزش می‌خواهند؛ و چه کسی جز خدا گناهان را می‌بخشد؟ و بر آنچه کرده‌اند پافشاری نمی‌کنند، در حالی‌که خود می‌دانند.