003-134-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
پرهیزکارانی که در فراخ دستی و تنگدستی از مال خود در راه الله خرج میکنند و جلوی خشم خود را میگیرند و از خطاهای مردم چشم میپوشند و الله اینگونه نیکوکاران را دوست میدارد (وقتی بهشت که جزئی از زمین آخرت است وسعتش باندازه مجموع سطح زمین و سطح هفت آسمان اطراف هفت سیاره ماه دار از منظومه شمسی باشد، حساب کنید که زمین آخرت که شامل هم بهشت و هم جهنم است و قطعا یکی از ستاره های موجود در جهان ماست چه وسعت بزرگی دارد و دانشمندان بزرگ نجومی شاید بتوانند با این حساب زمین آخرت را بشناسند که در کجای آسمان است) (134)
  • الَّذينَ يُنفِقونَ فِي السَّرّاءِ وَالضَّرّاءِ
    • کسانی که در آسایش و تنگدستی انفاق می‌کنند.
    • الَّذينَ: اسم موصول؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: ل-ذ-ي؛ وزن: —؛ باب: —
    • يُنفِقونَ: فعل مضارع مرفوع جمع مذکر؛ معنی: انفاق می‌کنند؛ ریشه: ن-ف-ق؛ وزن: يُفعِلونَ (أَنفَقَ يُنفِقُ باب إفعال)؛ باب: إفعال
    • فِي: حرف جر؛ معنی: در؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • السَّرّاءِ: اسم مجرور؛ معنی: رفاه/آسایش؛ ریشه: س-ر-ر؛ وزن: فَعّاء؛ باب: —
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • الضَّرّاءِ: اسم مجرور؛ معنی: سختی/تنگدستی؛ ریشه: ض-ر-ر؛ وزن: فَعّاء؛ باب: —
  • وَالكاظِمينَ الغَيظَ
    • و فروبرندگانِ خشم.
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • الكاظِمينَ: اسم فاعل جمع مذکر منصوب (معطوف بر «الذين» به اعتبار محل یا حال)؛ معنی: فروبرندگان؛ ریشه: ك-ظ-م؛ وزن: فاعِلِين؛ باب: —
    • الغَيظَ: مفعولٌ‌به منصوب؛ معنی: خشم؛ ریشه: غ-ي-ظ؛ وزن: فَعْل؛ باب: —
  • وَالعافينَ عَنِ النّاسِ
    • و گذشت‌کنندگان از مردم.
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • العافينَ: اسم فاعل جمع مذکر منصوب؛ معنی: گذشت‌کنندگان؛ ریشه: ع-ف-و؛ وزن: فاعِلِين؛ باب: —
    • عَن: حرف جر؛ معنی: از؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • النّاسِ: اسم مجرور؛ معنی: مردم؛ ریشه: ن-و-س (یا ن-اس/إنس)؛ وزن: فَعال؛ باب: —
  • وَاللَّهُ يُحِبُّ المُحسِنينَ
    • و خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.
    • وَ: حرف استئناف/عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
    • اللَّهُ: اسم جلاله، مبتدا؛ معنی: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعّال (اسم جامد)؛ باب: —
    • يُحِبُّ: فعل مضارع مرفوع؛ معنی: دوست می‌دارد؛ ریشه: ح-ب-ب؛ وزن: يُفِعُّ (أَحَبَّ يُحِبُّ باب إفعال/لغة)؛ باب: إفعال/ثلاثی مزید
    • المُحسِنينَ: اسم فاعل جمع مذکر منصوب (مفعول به)؛ معنی: نیکوکاران؛ ریشه: ح-س-ن؛ وزن: مُفعِلِين (مُحسِن از أحسنَ باب إفعال)؛ باب: إفعال

ترجمه کل آیه: کسانی که در آسایش و تنگدستی انفاق می‌کنند، و خشم خود را فرو می‌برند، و از مردم درمی‌گذرند؛ و خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.

Nach oben scrollen