003-123-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
و شما ای مؤمنانی که میگوئید چرا در جنگ احد شکست خوردید، بدانید که الله شما را با اینکه ذليل و ناتوان بودید در جنگ بدر پیروزتان کرد (زیرا با اینکه کم نفر و کم اسلحه بودید از حیث توکل و ایمان قوی بودید) پس بجای این چون و چراها از الله بترسید تا نتیجه خوب ایمانتان را ببینید و شکر گوئید (۱۲۳)
وَلَقَد نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنْتُمْ أَذِلَّةٌ
ترجمه: و به‌راستی خداوند شما را در بدر یاری کرد، در حالی که ناتوان و اندک بودید.

  • وَلَقَد
    نوع: حرف تأکید و قسم مرکب (و عطف + لام قسم/ابتداء + قد تحقیق) | معنا: قطعاً/به‌راستی | ریشه: — | وزن/باب: —
  • نَصَرَكُمُ
    نوع: فعل ماضی + ضمیر متصل (کم) | معنا: یاری کرد شما را | ریشه: ن־ص־ر | وزن: فَعَلَ | باب: ثلاثی مجرد (باب نصر یَنصُرُ)
  • اللَّهُ
    نوع: اسم جلاله (فاعل) | معنا: خدا | ریشه: أ־لـ ـهـ (الله) | وزن/باب: —
  • بِبَدْرٍ
    نوع: جار و مجرور (باء سببیه/ظرفیه + اسم مکان) | معنا: در بدر/به سبب بدر | ریشه: ب־د־ر | وزن/باب: فَعْل (اسم علم)
  • وَأَنْتُمْ
    نوع: واو حالیه + ضمیر منفصل (مبتدا) | معنا: و شما (در حالی که…) | ریشه: — | وزن/باب: —
  • أَذِلَّةٌ
    نوع: خبر مبتدا (جمع/جمع کسر) | معنا: ناتوان/خوار/کم‌نفَر | ریشه: ذ־لـ ـل | وزن: أَفِعَّة (جمع ذلیل/ذَلول؛ در این کاربرد جمع به معنای ضعف و کمی) | باب: —

فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
ترجمه: پس از خدا پروا کنید، باشد که سپاس گزارید.

  • فَاتَّقُوا
    نوع: فاء تفریع + فعل امر جمع | معنا: پس پروا کنید | ریشه: و־قـ ـي | وزن: افتعل (اتَّقَى)؛ امر: اتَّقُوا | باب: افتعال
  • اللَّهَ
    نوع: مفعول‌به | معنا: خدا | ریشه: أ־لـ ـهـ | وزن/باب: —
  • لَعَلَّكُمْ
    نوع: حرف ترجّی + ضمیر متصل جمع | معنا: باشد که شما | ریشه: — | وزن/باب: —
  • تَشْكُرُونَ
    نوع: فعل مضارع مرفوع جمع | معنا: سپاس می‌گزارید | ریشه: ش־كـ ـر | وزن: تَفْعُلُونَ (من شَكَرَ يَشْكُرُ) | باب: ثلاثی مجرد (باب شكر يَشْكُرُ)

ترجمهٔ کل آیه: و به‌راستی خداوند شما را در بدر یاری کرد در حالی که ناتوان و اندک بودید؛ پس از خدا پروا کنید، باشد که سپاس گزارید.

Nach oben scrollen