- قُلْ صَدَقَ اللَّهُ
- ترجمه: بگو: خدا راست گفته است.
- قُلْ: فعل امر، معنی: بگو، ریشه: ق-و-ل، وزن: فُلْ (امر از قالَ)، باب: ثلاثی مجرد (قالَ-یَقولُ)
- صَدَقَ: فعل ماضی، معنی: راست گفت/راست آمد، ریشه: ص-د-ق، وزن: فَعَلَ، باب: ثلاثی مجرد
- اللَّهُ: اسم جلاله، معنی: خدا، ریشه: أ-ل-ه (گمانه مشهور)، وزن: فَعَّل (غیرقیاسی برای علم)، باب: اسم جامد
- فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا
- ترجمه: پس از آیین ابراهیم، یکسره حقگرا، پیروی کنید.
- فَـ: حرف عطف/تفریع، معنی: پس/بنابراین، ریشه: —، وزن: —، باب: حرف
- اتَّبِعُوا: فعل امر (جمع مخاطب)، معنی: پیروی کنید، ریشه: ت-ب-ع، وزن: اِفْتَعِلُوا (از اتَّبَعَ)، باب: افتعال
- مِلَّةَ: اسم، مفعولٌبه، معنی: آیین/دین، ریشه: م-ل-ل، وزن: فِعَّة (با تشدید)، باب: اسم
- إِبْرَاهِيمَ: اسم عَلَم، مضافٌإلیه، معنی: ابراهیم، ریشه: غیرعربی (عبری)، وزن: عَلَم، باب: اسم علم
- حَنِيفًا: حال، معنی: حقگرا/یکتاگرا، ریشه: ح-ن-ف، وزن: فَعِیل (منصوب بهصورت حَنِیفًا)، باب: صفت مشبهه/اسم فاعل معنایی
- وَما كانَ مِنَ المُشْرِكِينَ
- ترجمه: و او از مشرکان نبود.
- وَ: حرف عطف، معنی: و، ریشه: —، وزن: —، باب: حرف
- ما: حرف نفی، معنی: نبود/نه، ریشه: —، وزن: —، باب: حرف
- كانَ: فعل ماضی ناقص، معنی: بود/وجود داشت (در نفی: نبود)، ریشه: ك-و-ن، وزن: فَعَلَ، باب: ثلاثی مجرد (كانَ-یكونُ)
- مِنَ: حرف جر، معنی: از، ریشه: —، وزن: —، باب: حرف
- المُشْرِكِينَ: اسم جمع (جمع مذکر سالم)، مجرور، معنی: مشرکان، ریشه: ش-ر-ك، وزن: مُفْعِلین (جمع مُشْرِك)، باب: اسم فاعل از باب إِفْعال (أَشْرَكَ)
ترجمهٔ کامل آیه: بگو: خدا راست گفته است؛ پس از آیین ابراهیم، حقگرا، پیروی کنید؛ و او از مشرکان نبود. |
