003-086-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
چگونه ممکن است الله قومی را که پس از ایمان آوردنشان، کفران کردند هدایت نماید؟ قومی را که شهادت دادند این پیغمبر حق است، زیرا دیدند که آن دلایل روشن بوسیله او برای آنان آمد، چنین قومی که پس از دیدن این دلایل مخالفت با چنین پیغمبری کردند، ستمکارند و الله ستمکاران را راهنمائی نمی کند (86)
  • كَيفَ يَهدِي اللَّهُ قَومًا كَفَروا بَعدَ إيمانِهِم
    • چگونه خدا گروهی را که پس از ایمانشان کفر ورزیدند هدایت می‌کند؟
    • كَيفَ: قید استفهام؛ چگونه؛ ریشه: ك-ي-ف؛ وزن: — ؛ باب: —
    • يَهدِي: فعل مضارع؛ هدایت می‌کند؛ ریشه: ه-د-ي؛ وزن: يَفعِل؛ باب: ثلاثی مجرد (باب هدى)
    • اللَّهُ: اسم جلاله؛ خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعّال (آله → الله با ادغام); باب: —
    • قَومًا: اسم (مفعول به منصوب)؛ گروه/قوم؛ ریشه: ق-و-م؛ وزن: فَعْل (قوم)؛ باب: —
    • كَفَروا: فعل ماضی جمع؛ کفر ورزیدند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلوا؛ باب: ثلاثی مجرد
    • بَعدَ: اسم ظرف؛ پس از؛ ریشه: ب-ع-د؛ وزن: فَعْل؛ باب: —
    • إيمانِهِم: اسم مضاف‌الیه + ضمیر؛ ایمانِشان؛ ریشه: أ-م-ن؛ وزن: إفعال (ایمان مصدر باب افعال)؛ باب: افعال
  • وَشَهِدوا أَنَّ الرَّسولَ حَقٌّ
    • و شهادت دادند که پیامبر حق است.
    • وَ: حرف عطف؛ و؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • شَهِدوا: فعل ماضی جمع؛ شهادت دادند؛ ریشه: ش-ه-د؛ وزن: فَعِلوا؛ باب: ثلاثی مجرد
    • أَنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ که؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • الرَّسولَ: اسم منصوب (اسم أَنَّ)؛ پیامبر؛ ریشه: ر-س-ل؛ وزن: فَعول؛ باب: —
    • حَقٌّ: خبر أَنَّ مرفوع؛ حق/راست؛ ریشه: ح-ق-ق؛ وزن: فَعّ؛ باب: —
  • وَجاءَهُمُ البَيِّناتُ
    • و دلایل روشن به سویشان آمد.
    • وَ: حرف عطف؛ و؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • جاءَ: فعل ماضی؛ آمد؛ ریشه: ج-ي-ء؛ وزن: فَعَل؛ باب: ثلاثی مجرد
    • هُمُ: ضمیر متصل (مفعول به)؛ ایشان/به آنان؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • البَيِّناتُ: اسم فاعل/جمع مؤنث سالم (فاعل)؛ دلایل روشن؛ ریشه: ب-ي-ن؛ وزن: فَعِّلات (جمع «بيّنة» بر وزن فَعِّلة)؛ باب: تضعیف (مضعّف)
  • وَاللَّهُ لا يَهدِي القَومَ الظّالِمينَ
    • و خدا قوم ستمکار را هدایت نمی‌کند.
    • وَ: حرف عطف؛ و؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • اللَّهُ: اسم جلاله (فاعل)؛ خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعّال؛ باب: —
    • لا: حرف نفی؛ نمی؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • يَهدِي: فعل مضارع؛ هدایت می‌کند؛ ریشه: ه-د-ي؛ وزن: يَفعِل؛ باب: ثلاثی مجرد
    • القَومَ: اسم منصوب (مفعول به)؛ قوم/گروه؛ ریشه: ق-و-م؛ وزن: فَعْل؛ باب: —
    • الظّالِمينَ: اسم جمع (مضاف‌الیه/صفت برای القوم)؛ ستمکاران؛ ریشه: ظ-ل-م؛ وزن: فاعِلین (جمع سالم «ظالم» بر وزن فاعِل)؛ باب: ثلاثی مجرد

ترجمه کل آیه: چگونه خدا گروهی را که پس از ایمانشان کفر ورزیدند و گواهی دادند که پیامبر حق است و دلایل روشن برایشان آمد، هدایت می‌کند؟ و خدا قوم ستمکار را هدایت نمی‌کند.

Nach oben scrollen