003-078-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
و از سوءاستفاده چیان مذهبی گروهی هستند که مطالبی را چنان بصورت کتاب آسمانی با زبان خود ادا میکنند که شما آنها را جزو کتاب آسمانی بدانید و حال آنکه از کتاب آسمانی نیست و میگویند اینها از نزد الله میباشد و بر الله دروغهائیست که می بندند و خودشان هم میدانند (متاسفانه به مانند سوءاستفاده چيان مذهبی یهود و نصارا که چنین کرده و میکنند در میان فرقه های اسلام نیز از اینگونه سوءاستفاده چیان بسیارند و اکثر مطالب مورد اختلاف آنان از این قبیل می باشند و آنچه بنام احادیث قدسی مشهور است نیز از این قبیل است) (۷۸)

وَإِنَّ مِنهُم لَفَريقًا يَلوونَ أَلسِنَتَهُم بِالكِتابِ لِتَحسَبوهُ مِنَ الكِتابِ وَما هُوَ مِنَ الكِتابِ وَيَقولونَ هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ وَما هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ وَيَقولونَ عَلَى اللَّهِ الكَذِبَ وَهُم يَعلَمونَ

وَإِنَّ مِنهُم لَفَريقًا يَلوونَ أَلسِنَتَهُم بِالكِتابِ لِتَحسَبوهُ مِنَ الكِتابِ وَما هُوَ مِنَ الكِتابِ وَيَقولونَ هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ وَما هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ وَيَقولونَ عَلَى اللَّهِ الكَذِبَ وَهُم يَعلَمونَ

  1. وَإِنَّ مِنهُم لَفَريقًا
  • ترجمه: و بی‌گمان از میان آنان گروهی [هستند].
  • واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: — ؛ معنای تفسیری: پیوند جمله با قبل.
    • إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: — ؛ معنای تفسیری: تأکید بر خبر.
    • مِنهُم: حرف جر + ضمیر؛ „من“: حرف جر؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: — ؛ معنای تفسیری: از میانِ ایشان. „هم“: ضمیر جمع.
    • لَفَريقًا: اسم منصوب با لام ابتداء؛ ریشه: ف-ر-ق؛ وزن: فعیل؛ باب: — ؛ معنای تفسیری: گروهی/دسته‌ای.

  1. يَلوونَ أَلسِنَتَهُم بِالكِتابِ
  • ترجمه: زبان‌های خود را در رابطه با کتاب تحریف می‌کنند.
  • واژه‌ها:
    • يَلوونَ: فعل مضارع مرفوع با نون جمع؛ ریشه: ل-و-ي؛ وزن: يَفْعُلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد؛ معنای تفسیری: کج می‌کنند/می‌پیچانند (تحریف لفظی).
    • أَلسِنَتَهُم: اسم جمع + ضمیر؛ ریشه: ل-س-ن؛ وزن: أَفْعِلَة (جمع لسان)؛ باب: — ؛ معنای تفسیری: زبان‌هایشان.
    • بِالكِتابِ: جار و مجرور؛ „الكتاب“: اسم؛ ریشه: ك-ت-ب؛ وزن: فِعال؛ باب: — ؛ معنای تفسیری: درباره/در نسبت با کتاب (کتاب الهی یا تورات/انجیل).

  1. لِتَحسَبوهُ مِنَ الكِتابِ
  • ترجمه: تا آن را از کتاب [الهی] بپندارید.
  • واژه‌ها:
    • لِ: حرف علت؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: — ؛ معنای تفسیری: برای اینکه/تا.
    • تَحسَبوهُ: فعل مضارع مخاطب + ضمیر مفعولی؛ ریشه: ح-س-ب؛ وزن: تَفْعَلونَ (تَحْسَبونَهُ)؛ باب: ثلاثی مجرد؛ معنای تفسیری: می‌پندارید/حساب می‌کنید. ضمیر „هُ“: آن را.
    • مِنَ: حرف جر؛ معنای تفسیری: از.
    • الكِتابِ: اسم؛ ریشه: ك-ت-ب؛ وزن: فِعال؛ معنای تفسیری: کتاب الهی.

  1. وَما هُوَ مِنَ الكِتابِ
  • ترجمه: در حالی که آن از کتاب [الهی] نیست.
  • واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ معنای تفسیری: پیوند و تقابل.
    • ما: حرف نفی؛ معنای تفسیری: نیست.
    • هُوَ: ضمیر منفصل؛ معنای تفسیری: او/آن.
    • مِنَ: حرف جر؛ معنای تفسیری: از.
    • الكِتابِ: اسم؛ ریشه: ك-ت-ب؛ وزن: فِعال؛ معنای تفسیری: کتاب الهی.

  1. وَيَقولونَ هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ
  • ترجمه: و می‌گویند: این از جانبِ خداست.
  • واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ معنای تفسیری: پیوند جمله.
    • يَقولونَ: فعل مضارع جمع؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: يَفْعُلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد؛ معنای تفسیری: می‌گویند.
    • هُوَ: ضمیر؛ معنای تفسیری: او/این.
    • مِن: حرف جر؛ معنای تفسیری: از.
    • عِندِ: ظرف/اسم مجرور؛ ریشه: ع-ن-د؛ وزن: فِعْل؛ معنای تفسیری: نزد/جانب.
    • اللَّهِ: اسم جلاله؛ ریشه: أ-ل-ه (به رأی مشهور)؛ وزن: — ؛ معنای تفسیری: خدا.

  1. وَما هُوَ مِن عِندِ اللَّهِ
  • ترجمه: و حال آنکه از جانبِ خدا نیست.
  • واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ معنای تفسیری: تقابل.
    • ما: حرف نفی؛ معنای تفسیری: نیست.
    • هُوَ: ضمیر؛ معنای تفسیری: آن/این.
    • مِن: حرف جر؛ معنای تفسیری: از.
    • عِندِ: اسم مجرور/ظرف؛ ریشه: ع-ن-د؛ وزن: فِعْل؛ معنای تفسیری: نزد/جانب.
    • اللَّهِ: اسم جلاله؛ معنای تفسیری: خدا.

  1. وَيَقولونَ عَلَى اللَّهِ الكَذِبَ وَهُم يَعلَمونَ
  • ترجمه: و بر خدا دروغ می‌گویند، در حالی که خود می‌دانند.
  • واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ معنای تفسیری: پیوند.
    • يَقولونَ: فعل مضارع جمع؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: يَفْعُلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد؛ معنای تفسیری: می‌گویند.
    • عَلَى: حرف جر؛ معنای تفسیری: بر.
    • اللَّهِ: اسم جلاله؛ معنای تفسیری: خدا.
    • الكَذِبَ: اسم منصوب (مفعول به یا مفعول مطلق در تقدیر قول کاذب)؛ ریشه: ك-ذ-ب؛ وزن: فَعِل (مصدر کَذِب/کِذْب)؛ معنای تفسیری: دروغ.
    • وَهُم: واو حالیه + ضمیر جمع؛ معنای تفسیری: در حالی که آنان.
    • يَعلَمونَ: فعل مضارع جمع؛ ریشه: ع-ل-م؛ وزن: يَفْعَلونَ؛ باب: ثلاثی مجرد؛ معنای تفسیری: می‌دانند.

ترجمه کامل آیه: و بی‌گمان از میان آنان گروهی هستند که زبان‌های خود را درباره کتاب می‌پیچانند تا آن را از کتاب [الهی] بپندارید، در حالی که آن از کتاب نیست؛ و می‌گویند: این از جانب خداست، در حالی که از جانب خدا نیست؛ و بر خدا دروغ می‌گویند، در حالی که خود می‌دانند.

Nach oben scrollen