003-076-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
حقیقت این است که هر کس به عهد و پیمان خودش با دیگران وفا کند و تقوای اسلامی را (که در آیه ۷۰ و ۷۱ از سوره احزاب است) مراعات کند، الله این تقواداران را دوست میدارد (این میرساند که دوستى الله با انسانها فقط روی ایمان ظاهری آنان نیست و بلکه تمام راهنمائیهای ادیان صحیح برای این است که مردم آنچه را بر خود نمی پسندند بر دیگران نپسندند) (76)

بَلىٰ

  • ترجمه: آری/بله.
  • نوع: حرف جواب و اِضراب. معنا: تأیید و برگشت از نفی پیشین. ریشه: — (حرف). وزن/باب: —.

مَن أَوفىٰ بِعَهدِهِ

  • ترجمه: هر کس به پیمان خود وفا کند،
  • تجزیه واژگان:
    • مَن — نوع: اسم شرط عام؛ معنا: هر کس؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • أَوفىٰ — نوع: فعل ماضی؛ معنا: وفا کرد/تمام کرد؛ ریشه: وفى؛ وزن: أَفْعَلَ (أَوفىٰ)؛ باب: إفعال
    • بِـ — نوع: حرف جر؛ معنا: به/با؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • عَهدِهِ — نوع: اسم + ضمیر متصل؛ معنا: پیمانِ او؛ ریشه: عَهْد؛ وزن: فَعْل؛ باب: — / «ـهِ» ضمیر غایب مفرد مذکر

وَاتَّقىٰ

  • ترجمه: و پرهیزگار شد/تقوا پیشه کرد،
  • تجزیه واژگان:
    • وَ — نوع: حرف عطف؛ معنا: و؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • اتَّقىٰ — نوع: فعل ماضی؛ معنا: پرهیز کرد؛ ریشه: وقى؛ وزن: اِفْتَعَلَ (ادغام: اتَّقى)؛ باب: افتعال

فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ المُتَّقينَ

  • ترجمه: پس یقیناً خداوند پرهیزگاران را دوست می‌دارد.
  • تجزیه واژگان:
    • فَ — نوع: حرف تفریع/نتیجه؛ معنا: پس؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • إِنَّ — نوع: حرف توکید و نصب؛ معنا: به‌راستی/قطعاً؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • اللَّهَ — نوع: اسم جلاله (منصوب به إنّ)؛ معنا: خداوند؛ ریشه: أ ل ه؛ وزن: فَعَّال (اسم عَلَم)
    • يُحِبُّ — نوع: فعل مضارع مرفوع؛ معنا: دوست می‌دارد؛ ریشه: ح ب ب؛ وزن: يُفِعُّ/يُفَعِّل؟ دقیق‌تر: يُحِبُّ بر وزن يُفِعّ (مضاعف)؛ باب: ثلاثی مجرد (فَعَّل/حَبَّ) با صیغه مضارع قیاسی
    • المُتَّقينَ — نوع: اسم جمع مذکر سالم (منصوب مفعول به)؛ معنا: پرهیزگاران؛ ریشه: وقى؛ وزن: مُفْتَعِلِين (از اتَّقى → اسم فاعل: مُتَّقٍ؛ جمع: مُتَّقون/مُتَّقين)؛ باب: افتعال (مشتق از اتَّقى)

ترجمه کامل آیه: آری، هر کس به پیمان خود وفا کند و تقوا پیشه نماید، پس بی‌گمان خداوند پرهیزگاران را دوست می‌دارد.

Nach oben scrollen