- يَختَصُّ بِرَحمَتِهِ مَن يَشاءُ
- او هر که را بخواهد به رحمتِ خود ویژه میگرداند.
- يَختَصُّ: فعل مضارع، معنا: ویژه میگرداند/اختصاص میدهد، ریشه: خ-ص-ص، وزن: يَفتَعِلُ (از افتعل)، باب: افتعال
- بِرَحمَتِهِ: جار و مجرور + مضافالیه (ضمیر)، معنا: به رحمتِ او، ریشه: ر-ح-م (رحمة)، وزن: فَعْلَة، باب: اسم مصدر/اسم
- مَن: اسم موصول، معنا: هر که/کسی که، ریشه: —، وزن: —، باب: — (اسم موصول غیر منصرف به این معنا)
- يَشاءُ: فعل مضارع، معنا: میخواهد، ریشه: ش-ي-ء، وزن: يَفْعَلُ، باب: فعل ثلاثی مجرد (شاء–يَشاءُ)
- وَاللَّهُ ذُو الفَضلِ العَظيمِ
- و خداوند صاحبِ فضلِ بزرگ است.
- وَ: حرف عطف، معنا: و، ریشه: —، وزن: —، باب: — (حرف)
- اللَّهُ: اسم جلاله، معنا: خداوند، ریشه: أ-ل-ه (اختلافی)، وزن: —، باب: علم
- ذُو: اسم من الأسماء الخمسة (مضاف)، معنا: صاحب/دارای، ریشه: ذ-و-و، وزن: —، باب: اسم
- الفَضلِ: اسم مجرور به اضافه، معنا: بخشش/فضیلت/فزونبخشی، ریشه: ف-ض-ل، وزن: فَعْل، باب: اسم
- العَظيمِ: صفت مجرور، معنا: بزرگ، ریشه: ع-ظ-م، وزن: فَعيل، باب: صفت مشبهه
ترجمه کل آیه: او هر که را بخواهد به رحمتِ خود ویژه میگرداند، و خداوند صاحبِ فضلِ بزرگ است. |
