003-059-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
يقين بدانید که وضع عیسی در نزد الله بمانند وضع آدم است که چگونه او را از خاکی مخصوص آفرید و سپس برای آدم شدن او گفت بشو پس شد (این جملات اشاره به وجود آمدن حضرت عیسی بدون پدر از مریم باکره است که مورد تعجب بسیاری از مردم میباشد و بر طبق تشریحی که در جاهای مختلف قرآن شده، آدم اول ابتدا بدنش از جنس خاک مخصوصی از زمین آخرت بود که در او روح و انرژی مخصوصی حلول کرد و از آن همسرش پدید آمد و این دو لباس خاکی آخرت خود را گذاشتند و از بهشت روحشان به زمین افتاد و در زمین به فرمان الله در یک نر و یک ماده از حیوان کامل شده در زمین حلول کردند و انسان اولیه زمینی از توالد و تناسل این دو پدید آمدند و این را هم میدانیم که بدن زمینی انسان نیز از خاک و آب مخصوصی است که روی جذب و دفع و نمو از حيوان یک سلولی تا انسان پدید میآید و مسلم است که خالق عالم با این قوانین خواسته است انسانها پدید آیند و پدید آمدند و پدید آمدن عیسی نیز طبق تذکرات قرآن با قوانین طبیعی مخصوصی است که انرژی مخصوصی در تخمدان مریم چون اشعه ای که فعلا ماهیت آن بر ما مجهول است نفوذ کرد و عیسی بدون دخالت انرژی و نطفه پدر پدید آمد و چون غیر طبیعی بود قدرت زناشوئی نداشت و لذا زن نگرفت) (۵۹)

إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ ۖ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

جمله ۱: إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ

  • ترجمه: بی‌گمان مَثَلِ عیسی نزد خدا چون مَثَلِ آدم است.
  • إِنَّ: حرف مشبه بالفعل؛ معنای تفسیری: تأکید بر حقیقت سخن؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • مَثَلَ: اسم (مصدر/اسم جامد)؛ معنای تفسیری: نمونه، حال و داستانِ مشابه؛ ریشه: م-ث-ل؛ وزن: مَفَعَل (مصدر/اسم)؛ باب: —
  • عِيسَىٰ: اسم عَلَم؛ معنای تفسیری: نام پیامبر خدا عیسی؛ ریشه: — (غیرعربی در اصل، در عربی تثبیت شده)؛ وزن: —؛ باب: —
  • عِندَ: ظرف مکان (اسم ظرف)؛ معنای تفسیری: نزدِ، در پیشگاه؛ ریشه: ع-ن-د؛ وزن: فِعْل؛ باب: —
  • اللَّهِ: اسم جلاله؛ معنای تفسیری: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعَّال (الله؛ از الإله)؛ باب: —
  • كَمَثَلِ: حرف تشبیه «كَـ» + اسم «مَثَلِ»؛ معنای تفسیری: همانندِ مَثَلِ؛ ریشه: م-ث-ل؛ وزن: «كَـ» حرف/ «مَثَلِ» مَفَعَل؛ باب: —
  • آدَمَ: اسم عَلَم؛ معنای تفسیری: نامِ نخستین انسان، آدم؛ ریشه: — (در عربی به‌عنوان عَلَم)؛ وزن: —؛ باب: —

جمله ۲: خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ

  • ترجمه: او را از خاک آفرید.
  • خَلَقَ: فعل ماضی؛ معنای تفسیری: آفرید؛ ریشه: خ-ل-ق؛ وزن: فَعَلَ؛ باب: ثلاثی مجرد
  • هُ: ضمیر متصل (مفعول به)؛ معنای تفسیری: او را؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • مِن: حرف جر؛ معنای تفسیری: از؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • تُرَابٍ: اسم؛ معنای تفسیری: خاک؛ ریشه: ت-ر-ب؛ وزن: فُعَال؛ باب: —

جمله ۳: ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ

  • ترجمه: سپس به او گفت: «باش»، پس می‌شود.
  • ثُمَّ: حرف عطف زمان‌دار؛ معنای تفسیری: سپس، آنگاه؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • قَالَ: فعل ماضی؛ معنای تفسیری: گفت؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: فَالَ (اصل: قالَ از قالَ-یَقول)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • لَهُ: حرف جر «لِـ» + ضمیر؛ معنای تفسیری: به او؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • كُنْ: فعل امر از كانَ؛ معنای تفسیری: باش/ موجود شو؛ ریشه: ك-و-ن؛ وزن: فُلْ (امر از یكون)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • فَيَكُونُ: حرف عطف «فَـ» + فعل مضارع؛ معنای تفسیری: پس می‌شود/ موجود می‌گردد؛ ریشه: ك-و-ن؛ وزن: یَفْعُلُ؛ باب: ثلاثی مجرد

ترجمه کل آیه: بی‌گمان مَثَلِ عیسی نزد خدا چون مَثَلِ آدم است؛ او را از خاک آفرید، سپس به او گفت: «باش»، پس می‌شود.

Nach oben scrollen