003-056-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
پس کسانی که کفران راهنمائیهای مرا کردند هم در دنیا و هم در آخرت به عذاب شدیدی عذابشان میکنم و برای ایشان یاوری نخواهد بود (آیه فوق اشاره ای حکیمانه به رفع اختلافات ادیان در قیامت اول و عذاب دیدن کفران کنندگان پیغامهای پیغمبران که پیشگوئیهای مربوط به قيامت اول را کفران خواهند کرد میباشد) (56)
  • فَأَمَّا الَّذينَ كَفَروا
    • ترجمه: پس اما کسانی که کافر شدند
    • تجزیه واژگان:
      • فَ: حرف عطف/تفریع؛ معنا: پس
      • أَمَّا: حرف شرط و تفصیل؛ معنا: اما/در موردِ
      • الَّذينَ: اسم موصول (جمع مذکر)؛ معنا: کسانی که؛ ریشه: الذي؛ وزن: —؛ باب: —
      • كَفَروا: فعل ماضی (جمع مذکر غایب)؛ معنا: کافر شدند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد (باب فَعَلَ)
  • فَأُعَذِّبُهُم عَذابًا شَديدًا
    • ترجمه: پس آنان را عذابی سخت می‌دهم
    • تجزیه واژگان:
      • فَ: حرف تفریع؛ معنا: پس
      • أُعَذِّبُهُم: فعل مضارع مرفوع + ضمیر مفعول (هم)؛ معنا: عذابشان می‌دهم؛ ریشه: ع-ذ-ب؛ وزن: أُفَعِّلُ؛ باب: مزید (تفعیل)
      • عَذابًا: اسم منصوب (مفعول مطلق/تبیین نوع)؛ معنا: عذاب؛ ریشه: ع-ذ-ب؛ وزن: فَعال؛ باب: —
      • شَديدًا: صفت منصوب برای «عَذابًا»؛ معنا: سخت/شدید؛ ریشه: ش-د-د؛ وزن: فَعيل؛ باب: —
  • فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ
    • ترجمه: در دنیا و آخرت
    • تجزیه واژگان:
      • فِي: حرف جر؛ معنا: در
      • الدُّنيا: اسم مجرور؛ معنا: دنیا؛ ریشه: د-ن-و؛ وزن: فُعْلى (مونث أَدنى)؛ باب: —
      • وَ: حرف عطف؛ معنا: و
      • الآخِرَةِ: اسم مجرور؛ معنا: آخرت؛ ریشه: أ-خ-ر؛ وزن: فاعِلَة؛ باب: —
  • وَما لَهُم مِن ناصِرينَ
    • ترجمه: و آنان را هیچ یاوری نیست
    • تجزیه واژگان:
      • وَ: حرف عطف؛ معنا: و
      • ما: حرف نفی (ما الحجازیه/نافیة)؛ معنا: نیست/ندارند
      • لَهُم: جار و مجرور + ضمیر (هم)؛ معنا: برایشان/ایشان را؛ ریشه: ل-و-ي (حرف جر «لِـ» ریشه ندارد)؛ وزن: —؛ باب: —
      • مِن: حرف جر زائده برای تأکید نفی؛ معنا: هیچ/از
      • ناصِرينَ: اسم جمع (جمع سالم مذکر)؛ معنا: یاران/یاوران؛ ریشه: ن-ص-ر؛ وزن: فاعِلین؛ باب: —

ترجمه کل آیه: اما کسانی که کافر شدند، پس آنان را در دنیا و آخرت به عذابی سخت گرفتار می‌کنم، و آنان هیچ یاوری ندارند.

Nach oben scrollen