003-055-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
مکر خوب الله وقتی بود که الله به عیسی گفت من میمیرانمت و بسوی خودم تو را بالا میاورم و از کسانیکه کفران این راهنمائیها را کردند پاکت میسازم و پیروان تو را تا روز قیامت بالای کسانی میگردانم که کفران تو را کردند (از این جملات با در نظر گرفتن آنچه در انجیل های تحریف شده در این باره نوشته شده چنین فهمیده میشود که چون رؤسای یهود پیلاطس حاکم یهودیه را وادار کردند، حضرت عیسی را بعنوان مخالف دین مردم و مخالف حکومت بگیرد و بکشد، پیلاطس فهمیده بود که حضرت عیسی بی گناه است و تهمت یهودیان وارد نیست و حتی متوجه شده بود که عیسی با سابقه تقدسی که میان یهود، قبل از ادعای پیغمبری، داشت، پیغمبر الله است ولی برای حفظ موقعیت سیاسی خود میدید باید برای خواباندن شورش مردم به تقاضاهای آنان ترتیب اثر بدهد در اینجا لازم بود از جانب الله معجزه ای بشود و به عیسی گفته شود به پیلاطس بگوید، خالق عالم بدن مرا غیب میکند و در غيب، روح را از بدن جدا میکند و به این طریق مرا میمیراند و روح مرا به بهشت میبرد و جسم مرا در فضا تبدیل به گرد و خاک مینماید و برای اینکه شورش يهود بخوابد، یکی از زندانیان ناشناس سزاوار قتل را بصورت عیسی در می آورد تا شورشیان او را بگیرند و شکنجه کنند و بنام عیسی بکشند و چنین شد ولی یهودیان تصور کردند که حضرت عیسی را کشته اند و روایاتی هم به دروغ ساخته شد که عیسی پس از سه روز از قبر ناپدید گردید و به آسمان رفت و چون دار زدن عیسی موضوعی است که روی تورات دليل بر پیغمبر نبودن عیسی است و تهمت پسر خدا بودن عیسی نیز دلیل ناپاکی عیسی است، خالق عالم بوسیله قرآن این دو نا پاکی را هم از دامن عیسی دور کرده تا یهودیان بدانند، عیسی پیغمبر الله بود که آنان روی باطل خواهی میخواستند او را بکشند و در جملات فوق روز قیامت عبارت است از قیامت صغری یا به اصطلاح قرآن و تورات و انجیل قیامت اول که عبارت باشد از هزاره آخر دنیا و عملا طبق پیشگوئی فوق دیده ایم که از پس عیسی مدت نزدیک به دو هزار سال یعنی تا به امروز همیشه یهودیان که پیغمبری عیسی را قبول نکرده اند زیر دست مسیحیان و مسلمانان بوده اند، طبق نشانه های چهارگانهای که در قرآن میباشد، قيامت اول از سالهای نزدیک به ۱۹۱۷ میلادی شروع شده است و لذا اگر به فرض نا معلوم حکومت فعلی اسرائیل به جائی هم برسد که بر بعضی حکومتهای مسیحی تفوق پیدا کند به پیشگوئی بالا لطمه ای نخواهد زد، زیرا پیشگوئی بالا داخل قیامت اول را شامل نمیگردد) از پس قیامت اول است که بازگشت تمامی شما بشرها بسوی من خواهد بود و من در آن بازگشت میان تمامی شما در آنچه اختلاف کرده بودید، داوری خواهم کرد (پس از تمام شدن هزاره آخر دنیا زمين ما متلاشی میگردد و تمام ارواح مردگان گذشته و حال از عالم برزخ بسوی زمین آخرت که نزدیک عرش الله یعنی نزدیک قدرت مرکزی خلقت است برده میشوند تا در آنجا درباره اعمالشان داوری شود و بهشتی بسوی بهشت و جهنمی بسوی جهنم رود) (۵۵)

مکر خوب الله وقتی بود که الله به عیسی گفت من میمیرانمت و بسوی خودم تو را بالا میاورم و از کسانیکه کفران این راهنمائیها را کردند پاکت میسازم و پیروان تو را تا روز قیامت بالای کسانی میگردانم که کفران تو را کردند از پس قیامت اول است که بازگشت تمامی شما بشرها بسوی من خواهد بود و من در آن بازگشت میان تمامی شما در آنچه اختلاف کرده بودید، داوری خواهم کرد.

إِذ قالَ اللَّهُ يا عيسىٰ إِنّي مُتَوَفّيكَ وَرافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذينَ كَفَروا وَجاعِلُ الَّذينَ اتَّبَعوكَ فَوقَ الَّذينَ كَفَروا إِلىٰ يَومِ القِيامَةِ ۖ ثُمَّ إِلَيَّ مَرجِعُكُم فَأَحكُمُ بَينَكُم فيما كُنتُم فيهِ تَختَلِفونَ

  • إذ قالَ اللَّهُ يا عيسىٰ
    • آن‌گاه که خدا گفت: ای عیسی!
    • إذ: ظرف زمان/حرف مبنی؛ معنای: آنگاه که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • قالَ: فعل ماضی؛ معنا: گفت؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: فَعَلَ (ناقص واوی)؛ باب: ثلاثی مجرد
    • اللَّهُ: اسم جلاله (فاعل قال)؛ معنا: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعّال/علم؛ باب: —
    • يا: حرف ندا؛ معنا: ای؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • عيسىٰ: علم (منادی)؛ معنا: عیسی؛ ریشه: — (اسم علم غیرعربی)؛ وزن/باب: —
  • إِنّي مُتَوَفّيكَ
    • بی‌گمان من تو را به تمامی می‌گیرم/وفات می‌دهم (کامل‌کننده مدت‌ات).
    • إنَّ: حرف توکید و نصب؛ معنا: به‌راستی؛ ریشه: —؛ —
    • ي: ضمیر متصل (اسمِ إنّ)؟ اینجا «إنّي» = إنّ + ي المتكلم؛ معنا: من؛ —
    • مُتَوَفّيكَ: اسم فاعل + ضمیر مفعول؛ معنا: تو را تمام‌گیرنده/وفات‌دهنده؛ ریشه: و-ف-ي؛ وزن: مُتَفَعِّل (اسم فاعل باب تفعّل: تَوَفّى)؛ باب: تفعّل
  • وَرافِعُكَ إِلَيَّ
    • و تو را به سوی خود بالا برنده‌ام.
    • و: حرف عطف؛ معنا: و؛ —
    • رافِعُكَ: اسم فاعل مرفوع + ضمیر مفعول؛ معنا: بالا برنده‌ی تو؛ ریشه: ر-ف-ع؛ وزن: فاعِل؛ باب: ثلاثی مجرد
    • إِلَيَّ: جار و مجرور؛ معنا: به سوی من؛ ریشه: إ-ل-ي؛ وزن: —؛ باب: —
  • وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذينَ كَفَروا
    • و تو را از کسانی که کافر شدند پاک‌کننده‌ام.
    • و: حرف عطف؛ معنا: و؛ —
    • مُطَهِّرُكَ: اسم فاعل مرفوع + ضمیر مفعول؛ معنا: پاک‌کننده‌ی تو؛ ریشه: ط-ه-ر؛ وزن: مُفَعِّل (اسم فاعل باب تفعیل: طهّر)؛ باب: تفعیل
    • مِنَ: حرف جر؛ معنا: از؛ —
    • الَّذينَ: اسم موصول (جمع مذکر)؛ معنا: کسانی که؛ ریشه: —؛ —
    • كَفَروا: فعل ماضی جمع؛ معنا: کافر شدند/پوشاندند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد
  • وَجاعِلُ الَّذينَ اتَّبَعوكَ فَوقَ الَّذينَ كَفَروا إِلىٰ يَومِ القِيامَةِ
    • و قراردهنده‌ی کسانی که از تو پیروی کردند، فراتر از کسانی که کافر شدند تا روز رستاخیز.
    • و: حرف عطف؛ معنا: و؛ —
    • جاعِلُ: اسم فاعل مرفوع؛ معنا: قراردهنده؛ ریشه: ج-ع-ل؛ وزن: فاعِل؛ باب: ثلاثی مجرد
    • الَّذينَ: اسم موصول؛ معنا: کسانی که؛ —
    • اتَّبَعوكَ: فعل ماضی + ضمیر مفعول؛ معنا: پیروی کردند از تو؛ ریشه: ت-ب-ع؛ وزن: اِفَّعَلوا (اصل: اتَّبَعُوا + كَ ضمیر)؛ باب: افتعال (با ادغام)
    • فَوقَ: ظرف/اسم؛ معنا: بالاتر/فرازِ؛ ریشه: ف-و-ق؛ وزن: فَعْل؛ —
    • الَّذينَ: اسم موصول؛ معنا: کسانی که؛ —
    • كَفَروا: فعل ماضی جمع؛ معنا: کافر شدند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: فَعَلُوا؛ باب: ثلاثی مجرد
    • إِلىٰ: حرف جر؛ معنا: تا/به سوی؛ —
    • يَومِ: اسم مجرور؛ معنا: روز؛ ریشه: ي-و-م؛ وزن: فَعل؛ —
    • القِيامَةِ: مضافٌ‌إلیه؛ معنا: برپاخاستن/رستاخیز؛ ریشه: ق-و-م؛ وزن: فِعالَة؛ باب: —
  • ثُمَّ إِلَيَّ مَرجِعُكُم
    • سپس بازگشت شما به سوی من است.
    • ثُمَّ: حرف عطف تراخی؛ معنا: سپس؛ —
    • إِلَيَّ: جار و مجرور؛ معنا: به سوی من؛ —
    • مَرجِعُكُم: اسم مرفوع + ضمیر؛ معنا: بازگشتِ شما؛ ریشه: ر-ج-ع؛ وزن: مَفْعِل (اسم مکان/مصدر میمی)؛ باب: ثلاثی مجرد
  • فَأَحكُمُ بَينَكُم فيما كُنتُم فيهِ تَختَلِفونَ
    • پس میان شما، در آنچه اختلاف می‌کردید، داوری می‌کنم.
    • فَ: حرف تفریع؛ معنا: پس؛ —
    • أَحكُمُ: فعل مضارع متکلم؛ معنا: داوری می‌کنم/حکم می‌کنم؛ ریشه: ح-ك-م؛ وزن: أَفعُلُ/أَفْعُل (مضارع ثلاثی مجرد: يَحكُم)؛ باب: ثلاثی مجرد
    • بَينَكُم: ظرف/جار و مجرور + ضمیر؛ معنا: میان شما؛ ریشه: ب-ي-ن؛ وزن: فَعْل؛ —
    • فيما: فی + ما (موصوله)؛ معنا: در آنچه؛ —
    • كُنتُم: فعل ماضی ناقص + ضمیر جمع؛ معنا: بودید؛ ریشه: ك-و-ن؛ وزن: كُنتُم (ناقص واوی)؛ باب: ثلاثی مجرد
    • فيهِ: جار و مجرور + ضمیر؛ معنا: در آن؛ —
    • تَختَلِفونَ: فعل مضارع جمع؛ معنا: اختلاف می‌کنید؛ ریشه: خ-ل-ف؛ وزن: تَفْتَعِلون (اصل: تَخْتَلِفونَ)؛ باب: افتعال

ترجمهٔ کل آیه: آن‌گاه که خدا گفت: ای عیسی، بی‌گمان من تو را به تمامی می‌گیرم و تو را به سوی خود بالا می‌برم و تو را از کسانی که کافر شدند پاک می‌گردانم، و پیروانت را تا روز رستاخیز بر فرازِ کافران خواهم داشت. سپس بازگشت شما به سوی من است، آنگاه در آنچه اختلاف می‌کردید میان شما داوری می‌کنم.

Nach oben scrollen