003-045-095-آل عمران

• «إِذ قالَتِ المَلائِكَةُ يا مَريَمُ»
  • نوع واژه‌ها و شرح:
    • إِذ: ظرف زمان؛ معنی: هنگامی که؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • قالَتِ: فعل ماضی مؤنث؛ معنی: گفتند (برای جمع ملائکه با فعل مؤنث به اعتبار جماعت)؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: فَعَلَتْ؛ باب: ثلاثی مجرد
    • المَلائِكَةُ: اسم جمع؛ معنی: فرشتگان؛ ریشه: م-ل-ك؛ وزن: مَفَاعِلَة (ملائک جمع مَلَک)؛ باب: —
    • يا: حرف ندا؛ معنی: ای؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • مَريَمُ: اسم علم؛ معنی: مریم؛ ریشه: عبری/سریانی (غیرعربی)؛ وزن/باب: —
• «إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنهُ»
  • نوع واژه‌ها و شرح:
    • إِنَّ: حرف تأکید و نصب؛ معنی: به‌راستی/همانا؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • اللَّهَ: اسم جلاله؛ معنی: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن/باب: —
    • يُبَشِّرُكِ: فعل مضارع مرفوع + ضمیر مخاطب مؤنث؛ معنی: مژده می‌دهد به تو؛ ریشه: ب-ش-ر؛ وزن: يُفَعِّلُ (تفعیل)؛ باب: تفعیل (بشّر)
    • بِكَلِمَةٍ: اسم نکره مجرور؛ معنی: به کلمه‌ای؛ ریشه: ك-ل-م؛ وزن: فَعِلَة؛ باب: —
    • مِنهُ: جار و مجرور + ضمیر؛ معنی: از جانب او؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
• «اسمُهُ المَسيحُ عيسَى ابنُ مَريَمَ»
  • نوع واژه‌ها و شرح:
    • اسمُهُ: اسم + ضمیر؛ معنی: نام او؛ ریشه: س-م-و/س-م-ي؛ وزن: فِعْل (اسم)؛ باب: —
    • المَسيحُ: لقب/اسم علم؛ معنی: مسیح؛ ریشه: م-س-ح؛ وزن: فَعيل؛ باب: —
    • عيسَى: اسم علم؛ معنی: عیسی؛ ریشه: غیرعربی؛ وزن/باب: —
    • ابنُ: اسم؛ معنی: پسرِ؛ ریشه: ب-ن-ي؛ وزن: فِعْل؛ باب: —
    • مَريَمَ: اسم علم؛ معنی: مریم؛ ریشه: غیرعربی؛ وزن/باب: —
• «وَجيهًا فِي الدُّنيا وَالآخِرَةِ»
  • نوع واژه‌ها و شرح:
    • وَجيهًا: اسم/صفت منصوب؛ معنی: بلندمقام/آبرومند؛ ریشه: و-ج-ه؛ وزن: فَعيل؛ باب: —
    • فِي: حرف جر؛ معنی: در؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • الدُّنيا: اسم؛ معنی: دنیا؛ ریشه: د-ن-و؛ وزن: فُعْلى؛ باب: —
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • الآخِرَةِ: اسم؛ معنی: آخرت؛ ریشه: أ-خ-ر؛ وزن: فاعِلَة؛ باب: —
• «وَمِنَ المُقَرَّبينَ»
  • نوع واژه‌ها و شرح:
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • مِنَ: حرف جر؛ معنی: از؛ ریشه: —؛ وزن/باب: —
    • المُقَرَّبينَ: اسم جمع مکسّر/جمع مذکر سالم به‌صورت منصوب/مجروح؛ معنی: از مقرّبان؛ ریشه: ق-ر-ب؛ وزن: مُفَعَّلِين (اسم مفعول جمع)؛ باب: تفعیل (قَرَّبَ → مُقَرَّب)

ترجمه کل آیه: هنگامی که فرشتگان گفتند: ای مریم، همانا خدا تو را به کلمه‌ای از جانب خود بشارت می‌دهد که نامش مسیح، عیسیِ پسرِ مریم است؛ در دنیا و آخرت آبرومند است و از مقرّبان خواهد بود.