003-041-095-آل عمران

« Back to Glossary Index

زکریا در مقابل آنچه از فرشتگان شنید گفت: پروردگارا برای من نشانه ای بر راستی این مژده قرار ده، پروردگارش گفت، نشانه برای تو این است که با مردم سه روز نمی توانی سخن بگوئی، مگر با اشاره و تو پروردگار خود را بسیار یاد کن و در هر صبح و شب او را تسبیح نما (تسبیح یعنی پاک کردن الله از نسبتهائی که مردم نادان و پیشوایان مذهبی سوءاستفاده چی و سایر بیخردان از متن پیغامهای الله به الله میدهند و گروهی برای او پسر و وزیر و شریک قرار میدهند و گروهی دیگر طوری خالق عالم را معرفی میکنند که دارای قدرتهای معجزه آسا و مصلحت اندیشی ها و آخرت و بهشت و پیغمبر نباشد. در آیات ۸ تا ۱۱ از سوره مریم که قبلا ترجمه شده، توضیحاتی بیشتر در مورد مطالب بالاست و میرساند که زکریا سه شبانه روز نمی توانست سخن گوید و با مردم با وحی یعنی با اشاره و رمز سخن میگفت و از این آیات می توانیم بفهمیم که وحى الله بر پیغمبران بصورت کلامی نبوده که با گوش شنیده شود و اگر با گوش شنیده شود آنرا وحی نمی گویند، مانند سخن گفتن خالق عالم با موسی که تکلم بود نه وحی) (41)

قالَ رَبِّ اجعَل لي آيَةً
- قالَ: فعل ماض، گفت؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: فَعَلَ؛ باب: ثلاثی مجرد
- رَبِّ: اسم (مضاف‌الیه با کسره)، پروردگار؛ ریشه: ر-ب-ب؛ وزن: فَعْل؛ باب: اسم جامد
- اجعَل: فعل امر، قرار بده؛ ریشه: ج-ع-ل؛ وزن: اِفْعَلْ (امر از یَفعَلُ)؛ باب: ثلاثی مجرد
- لي: جار و مجرور، برای من؛ ریشه: ل-و-ي؛ وزن: حرف جر + ضمیر متصل؛ باب: حروف
- آيَةً: اسم (مفعولٌ‌به)، نشانه؛ ریشه: أ-ي-ي؛ وزن: فاعَلَة/آيَة؛ باب: اسم
قالَ آيَتُكَ أَلّا تُكَلِّمَ النّاسَ ثَلاثَةَ أَيّامٍ إِلّا رَمزًا
- قالَ: فعل ماض، گفت؛ ریشه: ق-و-ل؛ وزن: فَعَلَ؛ باب: ثلاثی مجرد
- آيَتُكَ: اسم + ضمیر (مبتدأ)، نشانه‌ات؛ ریشه: أ-ي-ي؛ وزن: فاعَلَة؛ باب: اسم
- أَلّا: حرف (أنْ + لا)، اینکه… نه/عدم؛ ریشه: —؛ وزن: ترکیب حرفی؛ باب: حروف
- تُكَلِّمَ: فعل مضارع منصوب، سخن بگویی/گفت‌وگو کنی؛ ریشه: ك-ل-م؛ وزن: تُفَعِّلَ؛ باب: تفعیل
- النّاسَ: اسم (مفعولٌ‌به)، مردم؛ ریشه: أ-ن-س؛ وزن: فَعال؛ باب: اسم جمع
- ثَلاثَةَ: عدد (حال/مفعول‌فیـه با تنوین فتحه حذف‌شده به‌سبب اضافه)، سه؛ ریشه: ث-ل-ث؛ وزن: فَعالَة؛ باب: اسم عدد
- أَيّامٍ: اسم جمع (مضافٌ‌الیه)، روزها؛ ریشه: ي-و-م؛ وزن: أَفْعال (جمع تَکسیرِ یَوم)؛ باب: اسم
- إِلّا: حرف استثناء، مگر/جز؛ ریشه: —؛ وزن: حرف؛ باب: حروف
- رَمزًا: اسم (مستثنی/حال)، اشاره/ایما؛ ریشه: ر-م-ز؛ وزن: فَعْلًا (مصدر)؛ باب: اسم
وَاذكُر رَبَّكَ كَثيرًا
- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: —؛ وزن: حرف؛ باب: حروف
- اذكُر: فعل امر، یاد کن؛ ریشه: ذ-ك-ر؛ وزن: اِفْعُلْ (امر از یَفعُلُ)؛ باب: ثلاثی مجرد
- رَبَّكَ: اسم + ضمیر (مفعولٌ‌به)، پروردگارت؛ ریشه: ر-ب-ب؛ وزن: فَعْل؛ باب: اسم
- كَثيرًا: صفت/حال، بسیار؛ ریشه: ك-ث-ر؛ وزن: فَعيل؛ باب: صفت مشبهه
وَسَبِّح بِالعَشِيِّ وَالإِبْكارِ
- وَ: حرف عطف، و؛ ریشه: —؛ وزن: حرف؛ باب: حروف
- سَبِّح: فعل امر، تسبیح بگو/پاک بدان؛ ریشه: س-ب-ح؛ وزن: فَعِّلْ؛ باب: تفعیل
- بِالعَشِيِّ: جار و مجرور، در شامگاه؛ ریشه: ع-ش-و/ع-ش-ي؛ وزن: فَعَليّ؛ باب: اسم زمان
- وَالإِبْكارِ: اسم معطوف (جار و مجرور با باء مقدّر)، و بامداد؛ ریشه: ب-ك-ر؛ وزن: إِفْعال؛ باب: مصدر/اسم زمان

ترجمهٔ کل آیه: پروردگارا، برای من نشانه‌ای قرار بده. گفت: نشانه‌ات این است که سه روز با مردم سخن نگویی مگر با اشاره، و پروردگارت را بسیار یاد کن و در شامگاه و بامداد تسبیح بگو.