003-038-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
در آنجا زکریا پروردگار خود را خواند و گفت پروردگارا به من نیز از جانب خودت فرزند پاکیزه ای نصیب گردان و تو کسی هستی که هر خواهش را میشنوی (در شش آیه اول سوره مریم شرح مطالبی که در این زمینه زکریا با خدای خودش گفته، هست و گفته است من و زنم که پیر شده ايم نازا هستیم و معجزه آسا ما را بچه دار کن تا آن بچه وارث پیشوانی مذهبی من شود) (۳۸)

هُنالِكَ دَعا زَكَرِيّا رَبَّهُ ۖ قالَ رَبِّ هَب لي مِن لَدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَميعُ الدُّعاءِ

  • هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ
    • ترجمه: در همان‌جا زکریّا پروردگارش را خواند.
    • هُنَالِكَ
      • نوع: اسم اشاره/ظرف مکان
      • معنا: در آن‌جا/در همان‌جا
      • ریشه: —
      • وزن/باب: —
    • دَعَا
      • نوع: فعل ماضی
      • معنا: خواند/دعا کرد
      • ریشه: د-ع-و
      • وزن/باب: فَعَلَ (باب نَصَرَ)
    • زَكَرِيَّا
      • نوع: عَلَم (اسم خاص)
      • معنا: نام پیامبر زکریا
      • ریشه: عبری (غیرعربی)
      • وزن/باب: غیرمصرف در ابواب
    • رَبَّهُ
      • نوع: ترکیب اضافی (اسم + ضمیر متصل)
      • معنا: پروردگارِ او
      • ریشه: ر-ب-ب
      • وزن/باب: رَبّ بر وزن فَعّ (اسم مشدد)
  • قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً
    • ترجمه: گفت: پروردگارا، از جانب خودت به من فرزندی پاک عطا کن.
    • قَالَ
      • نوع: فعل ماضی
      • معنا: گفت
      • ریشه: ق-و-ل
      • وزن/باب: فَعَلَ (قالَ از افعال ناقص واوی)
    • رَبِّ
      • نوع: منادی مضاف (اسم)
      • معنا: پروردگارا
      • ریشه: ر-ب-ب
      • وزن/باب: فَعّ (رَبّ)
    • هَبْ
      • نوع: فعل امر
      • معنا: ببخش/عطا کن
      • ریشه: و-ه-ب
      • وزن/باب: اِفعُل/اِفعَلِ الأمر از باب فَعَلَ (وَهَبَ)
    • لِي
      • نوع: جار و مجرور (لام + ضمیر متصل)
      • معنا: به من/برای من
      • ریشه: —
      • وزن/باب: —
    • مِن لَدُنْكَ
      • نوع: جار و مجرور
      • معنا: از نزدِ تو/از جانبِ تو
      • ریشه: لَدُن (اسم ظرف غیرمشتق)
      • وزن/باب: —
    • ذُرِّيَّةً
      • نوع: اسم مفرد جمع‌معنی/مصدر نوعی (منصوب)
      • معنا: نسل/فرزند
      • ریشه: ذ-ر-ر
      • وزن/باب: فُعِّیَلَة (با ادغام)
    • طَيِّبَةً
      • نوع: صفت برای ذُرِّيَّةً (مؤنث مفرد)
      • معنا: پاک/نیک
      • ریشه: ط-ي-ب
      • وزن/باب: فَعِّلَة (صیغه مؤنث از طَيِّب)
  • إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ
    • ترجمه: بی‌گمان تو شنونده دعایی.
    • إِنَّ
      • نوع: حرف توکید و نصب
      • معنا: همانا/بی‌گمان
      • ریشه: —
      • وزن/باب: —
    • كَ (ضمیر متصل)
      • نوع: ضمیر خطاب مفرد مذکر (اسم إنّ)
      • معنا: تو
      • ریشه: —
      • وزن/باب: —
    • سَمِيعُ
      • نوع: اسم صفت/صیغه مبالغه (خبر إنّ مرفوع)
      • معنا: بسیار شنوا
      • ریشه: س-م-ع
      • وزن/باب: فَعِيل
    • الدُّعَاءِ
      • نوع: اسم مصدر (مضاف‌الیه مجرور)
      • معنا: دعا/خواندن
      • ریشه: د-ع-و
      • وزن/باب: فُعَال

ترجمه کل آیه: در همان‌جا زکریّا پروردگارش را خواند و گفت: پروردگارا، از نزد خود به من فرزندی پاک عطا کن؛ بی‌گمان تو بسیار شنونده دعا هستی.

Nach oben scrollen