- «قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ»
- ترجمه: بگو: از خدا و پیامبر فرمان ببرید.
- قُلْ
- نوع: فعل امر (ماضیِ «قالَ» به صیغه امر مخاطب)
- معنا: بگو
- ریشه: ق و ل
- وزن: قُلْ (امرِ ثلاثی مجرد از «قالَ» على وزن فَعَلَ)
- باب: ثلاثی مجرد (باب نصر)
- أَطِيعُوا
- نوع: فعل امر جمع مخاطب
- معنا: فرمان ببرید/اطاعت کنید
- ریشه: ط و ع
- وزن: أَفْعِلوا (امر از باب إفعال)
- باب: إفعال
- اللَّهَ
- نوع: اسم جلاله (مفعولٌبه)
- معنا: خدا
- ریشه: ا ل ه (اله)
- وزن: فَعّال/علم مرتجل (تحلیل وزنی متعارفپذیر نیست)
- باب: — (اسم)
- وَ
- نوع: حرف عطف
- معنا: و
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- الرَّسُولَ
- نوع: اسم (معطوف، مفعولٌبه)
- معنا: پیامبر/فرستاده
- ریشه: ر س ل
- وزن: فَعول
- باب: — (اسم)
- «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ»
- ترجمه: پس اگر روی برتافتند، بیگمان خدا کافران را دوست نمیدارد.
- فَ
- نوع: حرف ربط/تفریع
- معنا: پس
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- إِنْ
- نوع: حرف شرط جازم
- معنا: اگر
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- تَوَلَّوْا
- نوع: فعل ماضی جمع مخاطب (در جواب شرط، به معنای «روی برتافتید/برمیتابید»؛ ساختِ «تفعّل»)
- معنا: روی برگرداندند/برمیگردانید
- ریشه: و ل ي
- وزن: تَفَعَّلوا (از باب تفعّل)
- باب: تفعّل
- فَ
- نوع: حرف رابط جواب شرط
- معنا: پس
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- إِنَّ
- نوع: حرف توکید و نصب
- معنا: همانا/بیگمان
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- اللَّهَ
- نوع: اسم إِنَّ (منصوب)
- معنا: خدا
- ریشه: ا ل ه (اله)
- وزن: فَعّال/علم مرتجل (تحلیل وزنی متعارفپذیر نیست)
- باب: — (اسم)
- لَا
- نوع: حرف نفی
- معنا: نه/نمی
- ریشه: —
- وزن: —
- باب: —
- يُحِبُّ
- نوع: فعل مضارع مرفوع
- معنا: دوست میدارد
- ریشه: ح ب ب
- وزن: يُفِعُّ/یُفَعِّل؟ توضیح: از «حَبَّ» (باب تفعیل: أَحَبَّ/یُحِبُّ به قیاس) صیغه مضارع «یُحِبُّ»
- باب: إفعال قیاسی در استعمال عربی برای «أَحَبَّ/یُحِبُّ»
- الْكَافِرِينَ
- نوع: اسم جمع سالم مذکر (مفعولٌبه)
- معنا: کافران/پوشانندگان حقیقت
- ریشه: ك ف ر
- وزن: فاعِلین (جمع سالمِ «کافر» بر وزن فاعِل)
- باب: — (اسم)
ترجمه کل آیه: بگو: از خدا و پیامبر فرمان ببرید؛ پس اگر روی برتافتند، بیگمان خدا کافران را دوست نمیدارد. |
