ترجمه و تحلیل عبارات هممعنا (بهتفکیک جمله/بخشهای هممعنا): - الَّذينَ يَكفُرونَ بِآياتِ اللَّهِ
- ترجمه: آنان که به آیاتِ خدا کفر میورزند
- الَّذينَ
- نوع: اسم موصول (جمع مذکر)
- معنا: کسانی که
- ریشه: —
- وزن/باب: —
- يَكفُرونَ
- نوع: فعل مضارع مرفوع (جمع مذکر غایب)
- معنا: کفر میورزند / انکار میکنند
- ریشه: ک-ف-ر
- وزن: یَفعُلونَ (فعل ثلاثی مجرد)
- باب: باب فَعَلَ یَفعُلُ (کَفَرَ یَکفُرُ)
- بِآياتِ
- نوع: جار و مجرور (باء جر + اسم مجرور جمع مؤنث سالم)
- معنا: به آیاتِ
- ریشه: آ-ي-ة (آیة)
- وزن: فاعِلَة (آیة)، جمع: آيات
- باب: —
- اللَّهِ
- نوع: اسم جلاله (مجرور)
- معنا: خدا
- ریشه: أ-ل-ه
- وزن: فُعّال/إلٰه → لفظ «اللّه» علم بالغلبه
- باب: —
- وَيَقتُلونَ النَّبِيّينَ بِغَيرِ حَقٍّ
- ترجمه: و پیامبران را به ناحق میکُشند
- وَ
- نوع: حرف عطف
- معنا: و
- ریشه/وزن/باب: —
- يَقتُلونَ
- نوع: فعل مضارع مرفوع (جمع مذکر غایب)
- معنا: میکُشند
- ریشه: ق-ت-ل
- وزن: یَفعُلونَ (ثلاثی مجرد)
- باب: باب فَعَلَ یَفعُلُ (قَتَلَ یَقتُلُ)
- النَّبِيّينَ
- نوع: اسم مفعولٌبه (جمع مذکر سالم در حالت نصب)
- معنا: پیامبران
- ریشه: ن-ب-أ
- وزن: فَعِیل (نَبِیّ)، جمع: نَبِیّون/نَبِیّین
- باب: —
- بِغَيرِ
- نوع: جار و مجرور
- معنا: به غیرِ / بدونِ
- ریشه: غ-ي-ر
- وزن: فَعْل (غَیر)
- باب: —
- حَقٍّ
- نوع: اسم مجرور مضافالیه
- معنا: حق / درستی / شایستگی
- ریشه: ح-ق-ق
- وزن: فَعّ (حقّ)
- باب: —
- وَيَقتُلونَ الَّذينَ يَأمُرونَ بِالقِسطِ مِنَ النّاسِ
- ترجمه: و کسانی از مردم را که به دادگری فرمان میدهند، میکُشند
- وَ
- يَقتُلونَ
- نوع: فعل مضارع مرفوع (جمع مذکر غایب)
- معنا: میکُشند
- ریشه: ق-ت-ل
- وزن: یَفعُلونَ
- باب: فَعَلَ یَفعُلُ
- الَّذينَ
- نوع: اسم موصول (جمع مذکر)
- معنا: کسانی که
- يَأمُرونَ
- نوع: فعل مضارع مرفوع (جمع مذکر غایب)
- معنا: فرمان میدهند / امر میکنند
- ریشه: أ-م-ر
- وزن: یَفعُلونَ (أَمَرَ یَأمُرُ)
- باب: فَعَلَ یَفعُلُ
- بِالقِسطِ
- نوع: جار و مجرور (باء جر + اسم مجرور)
- معنا: به عدالت / دادگری
- ریشه: ق-س-ط
- وزن: فِعل (قِسط)
- باب: —
- مِنَ
- النّاسِ
- نوع: اسم مجرور
- معنا: مردم
- ریشه: أ-ن-س (یا ن-و-س بنابر آراء لغوی)
- وزن: فَعال (ناس)
- باب: —
- فَبَشِّرهُم بِعَذابٍ أَليمٍ
- ترجمه: پس ایشان را به عذابی دردناک خبر ده
- فَ
- نوع: حرف تفریع/سببیت
- معنا: پس / بنابراین
- بَشِّرْ (در «فَبَشِّرهُم»)
- نوع: فعل امر مخاطب مفرد
- معنا: مژده بده/خبر بده (در اینجا تهدیدآمیز)
- ریشه: ب-ش-ر
- وزن: فَعِّل (امرِ باب تفعیل)
- باب: تفعیل (بَشَّرَ یُبَشِّرُ)
- هُم
- نوع: ضمیر متصل مفعولی (جمع غایب)
- معنا: آنان را
- بِعَذابٍ
- نوع: جار و مجرور (باء جر + اسم نکره مجرور)
- معنا: به عذابی
- ریشه: ع-ذ-ب
- وزن: فِعال (عذاب)
- باب: —
- أَليمٍ
- نوع: صفت برای «عذاب» (مجرور به تبعیت)
- معنا: دردناک
- ریشه: أ-ل-م
- وزن: فَعیل (ألیم)
- باب: —
ترجمهٔ کل آیه: بیگمان کسانی که آیاتِ خدا را انکار میکنند و پیامبران را به ناحق میکُشند و کسانی از مردم را که به دادگری فرمان میدهند، میکُشند، پس آنان را به عذابی دردناک خبر ده. | 