003-019-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
نزد الله دینِ حق اسلام است (روشی که بر اساس تسلیم شدن نسبت به متن پیغام الله باشد نه مذهبی که اسمش اسلام باشد ولی متن قرآن و کتاب آسمانی را ندیده گیرند و از پیشوایان مذهبی خود کورانه تقلید کنند) و آنانکه کتاب آسمانی به ایشان داده شد هر چه در کتاب آسمانی اختلاف کردند، نبود مگر بعد از اینکه يقين داشتند اختلاف در کتاب آسمانی جایز نیست (زیرا در کتاب آسمانی دیده بودند کتاب آسمانی برای رفع اختلاف است نه ایجاد اختلاف چنانکه در آیه ۵۹ از سوره نساء گفته شده هر نوع اختلافی را میتوان از طریق قرآن و سنت پیغمبر اسلام رفع نمود) ولی چون میخواستند میان خود هاشان راه انحراف و سرکشی و ستم را رایج گردانند، چنین کردند و کسی که کفران راهنمائیهای الله را بکند، الله تند حساب است (با اینکه آیات فوق درباره علمای یهود و نصاری میباشد که در دین خود اختلاف انداختند، متاسفانه می بینیم که عده ای از علمای فعلی مسلمانان بدون توجه به راهِ شناسائیِ کج دلان در قرآن، اختلاف بیشتری در دین اسلام ایجاد کرده اند و با اینحال با اینکه نکبتِ اختلافاتِ دینی خود را می بینند میگویند، اختلاف امت اسلام رحمت است و اجتهاد کنندگان در دین و تفسیر قرآن و فقه اسلامی که هر یک به طرزی از قرآن منحرف شده اند مورد احترام قاطبه مسلمانان هستند و حال آنکه قرآن مجيد آنها را کافر و کج دل و اختلاف انداز و ستمکار و بی ایمان به آخرت معرفی میکند) (۱۹)

نزد الله دینِ حق اسلام است و آنانکه کتاب آسمانی به ایشان داده شد هر چه در کتاب آسمانی اختلاف کردند، نبود مگر بعد از اینکه يقين داشتند اختلاف در کتاب آسمانی جایز نیست ولی چون میخواستند میان خود هاشان راه انحراف و سرکشی و ستم را رایج گردانند، چنین کردند و کسی که کفران راهنمائیهای الله را بکند، الله تند حساب است.

إِنَّ الدّينَ عِندَ اللَّهِ الإِسلامُ ۗ وَمَا اختَلَفَ الَّذينَ أوتُوا الكِتابَ إِلّا مِن بَعدِ ما جاءَهُمُ العِلمُ بَغيًا بَينَهُم ۗ وَمَن يَكفُر بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَريعُ الحِسابِ

  • إِنَّ الدّينَ عِندَ اللَّهِ الإِسلامُ
    • ترجمه: بی‌گمان دین نزدِ خدا اسلام است.
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب؛ معنی: همانا/بی‌گمان؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
    • الدّينَ: اسم (منصوب به إنّ)؛ معنی: آیین/دین؛ ریشه: د-ي-ن؛ وزن: فَعيل (مصدر/اسم جنس)؛ باب: —
    • عِندَ: ظرف مکان/ظرفیت؛ معنی: نزد/پیش؛ ریشه: ع-ن-د؛ وزن: فِعْل؛ باب: —
    • اللَّهِ: اسم جلاله (مجرور به عندَ)؛ معنی: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فَعّال على القول المشهور (علم مرتجل)؛ باب: —
    • الإِسلامُ: اسم (خبر إنّ مرفوع)؛ معنی: اسلام/تسلیم‌شدن به خدا؛ ریشه: س-ل-م؛ وزن: اِفْعال (مصدر باب إفْعال)؛ باب صرفی: إفعال
  • وَمَا اختَلَفَ الَّذينَ أوتُوا الكِتابَ إِلّا مِن بَعدِ ما جاءَهُمُ العِلمُ بَغيًا بَينَهُم
    • ترجمه: و اهلِ کتاب جز پس از آن‌که دانش به آنان رسید، از سرِ ستم‌ورزی و دشمنی میان خود دو دستگی نکردند.
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
    • ما: حرف نفی/حصر در ترکیب «ما… إلا»؛ معنی: نه/جز؛ ریشه: — ؛ وزن/باب: —
    • اختَلَفَ: فعل ماضی؛ معنی: اختلاف کردند/دو دستگی پدید آوردند؛ ریشه: خ-ل-ف؛ وزن: افتَعَلَ (اختَلَفَ)؛ باب افتعال
    • الَّذينَ: اسم موصول (فاعلِ اختلفَ)؛ معنی: کسانی که؛ ریشه: — ؛ وزن: — ؛ باب: —
    • أوتُوا: فعل ماضی مجهول (جمع مذکر غایب)؛ معنی: داده شدند/به آنان داده شد؛ ریشه: أ-ت-ي (آتَى)؛ وزن: أُفعِلوا (بنا بر إيتاء: أُوتُوا)؛ باب إفعال (مجهول)
    • الكِتابَ: اسم (نایب فاعلِ أوتُوا)؛ معنی: کتاب/کتاب آسمانی؛ ریشه: ك-ت-ب؛ وزن: فِعال؛ باب: —
    • إِلّا: أداة استثناء/حصر؛ معنی: جز/مگر؛ ریشه: — ؛ —
    • مِن: حرف جر؛ معنی: از؛ —
    • بَعدِ: اسم مجرور مضاف؛ معنی: پس از؛ ریشه: ب-ع-د؛ وزن: فَعْل؛ —
    • ما: اسم موصول/مصدرية ظرفیة (اینجا مصدریه زمانیّه)؛ معنی: آن‌که/زمانِ آن‌که؛ —
    • جاءَهُمُ: فعل ماضی + ضمیر متصل (هم)؛ معنی: به آنان آمد/رسید؛ ریشه: ج-ي-ء؛ وزن: فَعَلَ (جاءَ غیر قیاسی)؛ باب: ثلاثی مجرد
    • العِلمُ: اسم (فاعلِ جاء)؛ معنی: دانش/آگاهی؛ ریشه: ع-ل-م؛ وزن: فِعْل؛ —
    • بَغيًا: مصدر منصوب (حال/مفعولٌ لأجله)؛ معنی: از روی ستم‌طلبی/تجاوز/کینه‌جویی؛ ریشه: ب-غ-ي؛ وزن: فَعْلًا (مصدر)؛ باب: ثلاثی مجرد
    • بَينَهُم: ظرف مکان مضاف + ضمیر؛ معنی: میانِ خودشان؛ ریشه: ب-ي-ن؛ وزن: فَعْل؛ —
  • وَمَن يَكفُر بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَريعُ الحِسابِ
    • ترجمه: و هر که به آیاتِ خدا کفر بورزد، پس خدا زودحساب است.
    • وَ: حرف عطف؛ معنی: و؛ —
    • مَن: اسم شرط جازم؛ معنی: هر که/هرکس؛ —
    • يَكفُر: فعل مضارع مجزوم محلّاً (جواب شرط متأخر)؛ معنی: کفر می‌ورزد/انکار می‌کند؛ ریشه: ك-ف-ر؛ وزن: يَفْعُل؛ باب: ثلاثی مجرد
    • بِآياتِ: حرف جر + اسم مجرور (جمع آية)؛ معنی: به نشانه‌ها/آیات؛ ریشه: أ-ي-ي/أ-و-ي (آية لفظ مرتجل)؛ وزن: آيات (جمع تكسير على فَعَلات/آفَال على القول)؛ —
    • اللَّهِ: اسم جلاله مجرور؛ معنی: خدا؛ ریشه: أ-ل-ه؛ —
    • فَ: فاءِ سببیّه/تفریع؛ معنی: پس؛ —
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب؛ معنی: همانا/بی‌گمان؛ —
    • اللَّهَ: اسم إنّ (منصوب)؛ معنی: خدا؛ —
    • سَريعُ: خبر إنّ (مرفوع)؛ معنی: تند/سریع؛ ریشه: س-ر-ع؛ وزن: فَعيل (صفة مشبّهة)؛ —
    • الحِسابِ: مضافٌ‌إلیه مجرور؛ معنی: حساب/محاسبه؛ ریشه: ح-س-ب؛ وزن: فِعال؛ —

ترجمه پیوسته آیه: بی‌گمان دین نزدِ خدا اسلام است؛ و اهلِ کتاب جز پس از آن‌که دانش به آنان رسید، از سرِ ستم‌ورزی میان خود اختلاف نکردند؛ و هر که به آیاتِ خدا کفر بورزد، پس خدا زودحساب است.

Nach oben scrollen