003-008-095-آل عمران

« Back to Glossary Index
ای پروردگار ما (دنباله سخن فرو رفتگان در علم قرآن است، یعنی کسانیکه عالِم حقیقی به قرآن میباشند و به راسخانِ علم ِقرآن معروفند) مبادا بعد از اینکه ما را به موضوعات فوق و سایر مطالب قرآن راهنمائی کردی دلهای ما را به انحراف کشانی، بلکه از نزد خودت بما رحمتی ببخش زیرا آن بخشنده حقیقی خودت میباشی (۸)
  • رَبَّنا
    • نوع: اسم + ضمیر متصل (نداء)
    • معنی: پروردگارِ ما
    • ریشه: ر ب ب
    • وزن: فَعَّل/اسم جامد «رَبّ» (اسم)، «نا» ضمیر متصل جمع اول شخص
    • باب: «رَبّ» اسم؛ باب ندارد
  • لا تُزِغ قُلوبَنا
    • نوع: فعل مضارع مجزوم + مفعول (منصوب)
    • معنی: دل‌های ما را منحرف مکن
    • ریشه: ز ي غ
    • وزن: تُزِغ ← تُفْعِل (مضارع مجزوم از «أزاغَ»)
    • باب: إفعال (أزاغَ يُزِيغُ)
  • بَعدَ إِذ هَدَيتَنا
    • نوع: ظرف زمان + حرف شرط/وصل + فعل ماضی + ضمیر متصل
    • معنی: پس از آن‌که ما را راه نمودى
    • ریشه: ه د ي
    • وزن: هَدَيْتَ ← فَعَلْتَ (ماضی از «هَدى»)
    • باب: فعَل (هَدى يَهْدي)
  • وَهَب لَنا مِن لَدُنكَ رَحمَةً
    • نوع: فعل امر + جار و مجرور + ظرف + مفعول به (نکره)
    • معنی: و به ما از نزدِ خود رحمتی بخش
    • ریشه: ه ب ب (برای «وَهَبَ»)؛ ل د ن («لَدُن» ظرف)؛ ر ح م («رحمة»)
    • وزن: «هَبْ» امر از «وَهَبَ» ← اِفعُل/اِفْعَل نوع امر ثلاثی (صِیغه امر: هَبْ)
    • باب: فعل (وَهَبَ يَهَبُ)؛ «لَدُن» ظرف؛ «رَحمَة» اسم مصدر بر وزن فَعْلَة
  • إِنَّكَ أَنتَ الوَهّابُ
    • نوع: حرف تأکید + ضمیر متصل + ضمیر منفصل + اسم مبالغه معرفه
    • معنی: بی‌گمان تویی بسیار بخشنده
    • ریشه: و ه ب
    • وزن: الوَهّابُ ← فَعّال (اسم مبالغه)
    • باب: اسم مبالغه از «وَهَبَ»

ترجمهٔ کل آیه: پروردگارِ ما، دل‌های ما را پس از آن‌که ما را راه نمودى منحرف مکن، و از نزدِ خود به ما رحمتی ببخش؛ زیرا بی‌گمان تویی بسیار بخشنده.

Nach oben scrollen