003-002-095-آل عمران

(خدا یعنی صاحب اختیار نه خالق و اسم خالقِ عالم، الله است نه خدا و لذا تمام مسلمانان دنیا لازم است الله را نام خالق عالم بدانند و او را بنام خدا نخوانند مگر با اضافه کردن چیز مناسبی به خدا مثل گفتن خدای من و خدای جهان و خدای یگانه و خدای بزرگ و امثال اینها)

اللَّهُ لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ

• ترجمه: الله است؛ هیچ معبودی جز او نیست.
• تحلیل واژگان:
  • اللَّهُ: اسم خاص (علم)؛ معنای واژه: خدا؛ ریشه: ل-ه-ه (اله/إله)؛ وزن: فَعَّلَة (اسم علم؛ گاهی از اصل «إله» با «الـ» تعریف و ادغام در «له» تلقی می‌شود)؛ باب: —
  • لا: حرف نفی جنس؛ معنا: نفی کلی؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • إِلٰهَ: اسم (منصوب به سبب «لا» نفی جنس، خبر «لا» محذوف و اسم آن «إلٰه» است)؛ معنا: معبود (شایسته پرستش)؛ ریشه: أ-ل-ه؛ وزن: فِعال (إلٰه)؛ باب: —
  • إِلّا: حرف استثناء؛ معنا: جز، مگر؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —
  • هُوَ: ضمیر منفصل (غایب مفرد مذکر)؛ معنا: او؛ ریشه: —؛ وزن: —؛ باب: —

الحَيُّ القَيّومُ

• ترجمه: زندهٔ پیوسته و برپادارندهٔ همه‌چیز است.
• تحلیل واژگان:
  • الحَيُّ: اسم (صفت مشبهه)، معرفه به «ال»؛ معنا: زندهٔ همیشه؛ ریشه: ح-ي-ي؛ وزن: فَعيل (حيّ)؛ باب: —
  • القَيّومُ: اسم (صیغه مبالغه)، معرفه به «ال»؛ معنا: بسیار قیام‌کننده به کار خلق؛ برپادارندهٔ همه؛ ریشه: ق-و-م؛ وزن: فَيْعول (قيّوم)؛ باب: —

ترجمهٔ کل آیه: خداست؛ جز او هیچ معبودی نیست؛ زندهٔ پیوسته و برپادارندهٔ همه‌چیز است.