002-248-091-بقرة

« Back to Glossary Index
برای بزرگان بنی اسرائیل پیغمبرشان گفت، دلیل اینکه این انتخاب صحیح است، نتیجه کار این پادشاه است که آن تابوت را که دشمنان شما از شما گرفته و برده اند، برای شما میآورد، وجود آن در میان شما آرامشی از جانب پروردگار شما برای شماست و آن باقيمانده ای است از آنچه طرفداران جدّی موسی و هارون از خود باز گذاشته اند که آنرا فرشتگان مخصوص حرکت میدهند و در این موضوع برای شما نشانه ای است بشرطی که مؤمن به تورات باشید (فلسطينيان بواسطه اینکه خالق عالم پشتیبان بنی اسرائیل فاسدِ شده، نبود تابوتی که الواح مقدس تورات در آن بود و به کمک قوه هائی غیبی حرکت میکرد و بر ضرر دشمنان و به نفع یهود بود از ایشان گرفتند و بردند و در دنبال آن بدبختیهای مختلفی به بنی اسرائیل رسید تا اینکه طالوت با قدرتی که از مؤمنان حقیقی یهود بوجود آورد آنرا از دشمن باز گرفت و چنانکه از آیات مختلف قرآن و تورات بدست می آید، این تابوت بوسیله رادیواکتیویته مخصوصی که از قدرت الله در نوشته شدن ده فرمان در الواح سنگی پدید آمده بود و پی در پی از خود قوه هائی بیرون میداد ،حرکت میکرد، و قدرت توکل و ایمان بنی اسرائیل نیز باعث میشد که قدرتهای مرموز دیگری از جانب الله آنرا تقویت نماید و هر زمان ایمان بنی اسرائیل کم میشد این قدرت مرموز نیز میرفت و قدرت اصلی الواح نیز به مرور ایام کم میشد تا اینکه حتی تابوت و الواح اصلی تورات و حتی خود تورات بوسیله سوءاستفاده چیان مذهبی یهود گم و گور گردید و امروزه اثری از آن نیست و یک کتاب مقدسی که عبارت از کم و زیاد شده کتب مقدس اصلی است همراه با موهوماتی در نزد یهود مانده است و قرآن مجید تذکراتی دارد که میتواند این انحرافات و موهومات را از دامن کتب مقدسه یهود پاک سازد) (248)

وَقالَ لَهُم نَبِيُّهُم

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «و پیامبرشان به آنان گفت»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • وَ: حرف عطف.
    • قالَ: فعل ماضی، ریشه: ق و ل، معنای ساده: گفت. فاعلش مستتر (او).
    • لَهُم: جار و مجرور (لِ + هُم)، نقش: متعلق به «قال»؛ معنا: به آنان.
    • نَبِيُّهُم: فاعلِ «قال» مرفوع با ضمه، ریشه: ن ب أ، اضافه‌ی ضمیر «هُم» به‌معنای «پیامبرِ آنان».
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری (توصیف رخداد گذشته).
    • نکتهٔ معنایی: آغاز نقل سخن پیامبر قوم (در سیاق داستان طالوت).

إِنَّ آيَةَ مُلكِهِ أَن يَأتِيَكُمُ التّابوتُ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «بی‌گمان نشانهٔ پادشاهیِ او این است که تابوت به‌سوی شما بیاید»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب.
    • آيَةَ: اسم «إنّ» منصوب، ریشه: آ ي ي (آية)، معنا: نشانه.
    • مُلكِهِ: مضافٌ‌الیهِ مجرور + ضمیر «هِ» (او)، ریشه: م ل ك، معنا: پادشاهی/سلطهٔ او.
    • أَن: مصدرية ناصبة، جملهٔ بعد را به مصدر تبدیل می‌کند.
    • يَأتِيَكُم: فعل مضارع منصوب به «أَن»، ریشه: أ ت ي، معنا: بیاید. «كُم» مفعولٌ‌به/ضمیر متصل: به سوی شما.
    • التّابوتُ: فاعل مرفوعِ «يأتي»، ریشه: ت ب ت (واژهٔ معرّب؛ در عربی کلاسیک به همین صورت تثبیت شده)، معنا: صندوق عهد.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری تأکیدی (با إنّ).
    • نکتهٔ معنایی: معیار عینی برای اثبات مشروعیت سلطنت طالوت معرفی می‌شود.

فيهِ سَكينَةٌ مِن رَبِّكُم

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «در آن آرامشی از پروردگارتان است»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • فيهِ: جار و مجرور + ضمیر «هِ»؛ متعلق به خبر مقدم.
    • سَكينَةٌ: مبتدا مؤخر مرفوع، ریشه: س ك ن، معنا: آرامش/اطمینان قلبی.
    • مِن: حرف جر.
    • رَبِّكُم: اسم مجرور مضاف + ضمیر «كُم»، ریشه: ر ب ب، معنا: پروردگار شما.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری توصیفی.
    • نکتهٔ معنایی: «سکینه» به‌عنوان آرامش الهی و اطمینان‌بخش، منشأش «از سوی پروردگار» دانسته شده است.

وَبَقِيَّةٌ مِمّا تَرَكَ آلُ موسىٰ وَآلُ هارونَ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «و بازمانده‌ای از آنچه خاندانِ موسی و خاندانِ هارون بر جای نهاده‌اند»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • وَ: حرف عطف.
    • بَقِيَّةٌ: معطوفِ مرفوع بر «سکینة»، ریشه: ب ق ي، معنا: باقی‌مانده/یادگار.
    • مِمّا: مِن + ما (موصوله)، معنا: از آنچه.
    • تَرَكَ: فعل ماضی، ریشه: ت ر ك، معنا: بر جای نهاد/گذاشت.
    • آلُ: فاعل مرفوع «ترك»، معنا: خاندان، ریشه: (أ و ل) به معنای اهل/خاندان در استعمال.
    • موسىٰ: مضافٌ‌الیهِ مجرور به محلّ، اسم علم غیرمنصرف (ظاهرش بدون کسره).
    • وَآلُ: واو عطف + «آلُ» دوم، معطوف به «آلُ» نخست.
    • هارونَ: مضافٌ‌الیهِ، اسم علم غیرمنصرف منصوب/مجرور به فتحه ظاهری، معنا: هارون.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری تکمیلی (جزئیات محتویات تابوت).
    • نکتهٔ معنایی: «بقیه» اشاره به اشیای مقدس باقی‌مانده از پیامبران بنی‌اسرائیل دارد.

تَحمِلُهُ المَلائِكَةُ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «فرشتگان آن را حمل می‌کنند»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • تَحمِلُهُ: فعل مضارع مرفوع، ریشه: ح م ل، معنا: حمل می‌کند. «هُ» مفعول‌به (آن را = تابوت).
    • المَلائِكَةُ: فاعل مرفوع، ریشه: م ل ك (مَلَك)، جمع: ملائک/فرشتگان.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری.
    • نکتهٔ معنایی: جنبهٔ خارق‌عادتِ نشانه را می‌رساند؛ حمل تابوت به‌دست فرشتگان.

إِنَّ في ذٰلِكَ لَآيَةً لَكُم

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «همانا در این قطعاً نشانه‌ای برای شماست»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • إِنَّ: حرف توکید و نصب.
    • في: حرف جر.
    • ذٰلِكَ: اسم اشاره، مجرور به‌واسطهٔ «في»، اشاره به کل ماجرا/نشانه.
    • لَآيَةً: لامِ ابتداء/تأکید + «آيةً» اسم «إنّ» مؤخر منصوب یا خبرِ مقدّم/مؤخر به تقدیر؛ در تحلیل رایج: جار و مجرور «في ذلك» خبر مقدم «إنّ»، و «لَآيةً» اسم «إنّ» مؤخر منصوب با لامِ مزحلِقة برای تاکید.
    • لَكُم: جار و مجرور متعلق به خبر محذوف برای «آية» یا قید تعلق، معنا: برای شما.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: خبری مؤکد با دو تأکید (إنّ + لام).
    • نکتهٔ معنایی: خطاب مستقیم برای قبول نشانه و تمامیت حجت.

إِن كُنتُم مُؤمِنينَ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «اگر شما مؤمن باشید»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • إِن: حرف شرط.
    • كُنتُم: فعل ماضی ناقص (كان) + ضمیر فاعلی «تُم»، ریشه: ك و ن، معنا: بودید/باشید (در شرط).
    • مُؤمِنينَ: خبر «كنتم» منصوب (جمع مذکر سالم)، ریشه: أ م ن، معنا: ایمان‌آورندگان.
  • نوع جمله و نکته:
    • نوع: شرطیه.
    • نکتهٔ معنایی: شرط اثرگذاری نشانه‌ها، آمادگی ایمانی مخاطبان است.

ترجمهٔ تحت‌اللفظی کل آیه: «و پیامبرشان به آنان گفت: بی‌گمان نشانهٔ پادشاهیِ او این است که تابوت به‌سوی شما بیاید؛ در آن آرامشی از پروردگارتان و بازمانده‌ای از آنچه خاندانِ موسی و خاندانِ هارون بر جای نهاده‌اند (وجود دارد)، فرشتگان آن را حمل می‌کنند. یقیناً در این نشانه‌ای برای شماست، اگر مؤمن باشید.»

Nach oben scrollen