002-242-091-بقرة

« Back to Glossary Index
و الله به اینگونه آیاتش را برای شما توضیح میدهد، شاید شما عقل خود را در آنها بکار اندازید (242)

متن آیه: «كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُم آياتِهِ لَعَلَّكُم تَعقِلونَ»

  1. كَذٰلِكَ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «این‌چنین / به همین‌صورت»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • كَذَا + لِكَ: اسم اشاره مرکب برای دورِ معنوی، در حکم قیدِ تشبیه/بیانِ کیفیتِ فعل بعدی.
    • نقش: معمولاً جار و مجرور مقدّر در آن مفروض است (یعنی «على هذا النحو»). به‌صورت قید جمله می‌آید.
    • معنا: «بدین‌گونه»، اشاره به شیوهٔ بیان پیش‌گفته یا شیوه‌ای که در آیات مشابه آمده.
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: جملهٔ اسمیه ناقصه (قیدی) که صدرِ جمله را می‌سازد و فضا/چگونگی را مشخص می‌کند.
    • نکته: تأکید بر روش و سبک بیان الهی؛ توجه می‌دهد که الگوی بیان ثابت و حکیمانه است.
  1. يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُم آياتِهِ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «خدا آیاتِ خود را برای شما روشن می‌سازد»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • يُبَيِّنُ: فعل مضارع مرفوع، باب تفعیل، ریشه: ب ي ن، شخص: غایب مفرد مذکر. معنا: «روشنگر می‌کند/تبیین می‌کند». دلالت بر استمرار/تجدّد دارد.
    • اللَّهُ: اسم جلاله، فاعلِ مرفوعِ فعل «يبيّن». نقش: انجام‌دهندهٔ فعل.
    • لَكُم: جار و مجرور (لامِ منفعت/توجه) + ضمیر مخاطب جمع. نقش: متممِ فعل، «برای شما/به سود شما».
    • آياتِهِ: «آیاتِ» مضاف و «هِ» ضمیر مضاف‌الیه (به خدا برمی‌گردد). اعراب: مفعولٌ‌به منصوب لفظاً/محلاً؛ در قرائت رسم‌المصحف، کسرهٔ اضافه حفظ شده است. معنا: نشانه‌ها و آیاتِ او.
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: جملهٔ فعلیه خبری.
    • نکته: نسبت روشنگری به خدا داده شده؛ «تبیین» فراتر از «بیان» است (روشن‌سازی). «لکم» بر رحمت و توجه به مخاطبان دلالت دارد.
  1. لَعَلَّكُم تَعقِلونَ
  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: «باشد که شما بفهمید/تعقل کنید»
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی و معنا:
    • لَعَلَّ: حرف ترجّی/امید (در کلام خدا، وعدهٔ تربیتی/غایت‌گذاری). معنایش: «باشد که/امید است که».
    • كُم: ضمیر متصل، اسمِ «لعلّ» (منصوب از جهت تقدیر، اما متصل به حرف). مرجع: مخاطبان جمع.
    • تَعقِلونَ: فعل مضارع مرفوع، ریشه: ع ق ل، صیغه: مخاطب جمع مذکر. معنا: «عقل به‌کار می‌برید/می‌فهمید». نقش: خبر «لعلّ».
  • نوع جمله و نکتهٔ معنایی:
    • نوع: جملهٔ اسمیه با «لعلّ» (اداتی) که خبرش جملهٔ فعلیه است.
    • نکته: غایتِ تبیین الهی، به کارگیری عقل و رسیدن به فهم است؛ پیوند میان نزول/تبیین آیات و تعقّل مخاطب.

ترجمهٔ تحت‌اللفظی کل آیه: «بدین‌گونه خدا آیاتِ خود را برای شما روشن می‌سازد، باشد که شما تعقل کنید.»

Nach oben scrollen