002-241-091-بقرة

« Back to Glossary Index
و سزاوار پرهیزکاران است که برای زنان طلاق داده خودشان نیز مقداری از مال خود را وصیت نمایند (البته چون این به اختیار شوهریست که میمیرد، اولا در مورد زنانی است که طلاق مقدماتی را گرفته اند ولی هنوز زنان، عده شان تمام نشده که معلوم شود که واقعا مطلقه خواهند شد، ثانیا در مورد زنانی است که باعث طلاق خودِ مرد بوده و احتیاج به کمک دارد تا شوهر جدیدی برایش پیدا شود) (241)

آیه: وَلِلمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالمَعروفِ ۖ حَقًّا عَلَى المُتَّقينَ

۱) جمله: وَلِلمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالمَعروفِ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: و برایِ زنانِ طلاق‌داده‌شده، بهره/خرجی‌ای به‌گونه‌ی شایسته است.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی واژه‌ها:
    • وَ: حرف عطف؛ «و».
    • لِـ: حرف جر؛ «برایِ».
    • المُطَلَّقاتِ: اسم جمع مؤنث سالم، مجرور به‌سبب لام؛ ریشه ثلاثی: ط ل ق؛ باب تفعیل (مُفَعَّل: مُطَلَّق = طلاق‌داده‌شده) با نشانۀ جمع مؤنث سالم «اتِ». نقش: اسم مجرورِ متعلق به جار و مجرور «للمطلقات» که خبر مقدّم را می‌سازد. معنا: زنانِ طلاق‌داده‌شده.
    • مَتاعٌ: اسم نکره مفرد، مرفوع؛ نقش: مبتدا یا خبر مؤخرِ جمله اسمیه (در ترکیب رایج: «للمطلقات» خبر مقدّم و «متاعٌ» مبتدای مؤخر، یا برعکس از نظر برخی؛ حاصل همان است: ثبوت متاع برای مطلقات). معنا: بهره/خرجی/متاع.
    • بِالمَعروفِ: جار و مجرور؛ ریشه «ع ر ف»؛ «المعروف»: اسم مجرور با «باء»، به معنی «آنچه پسندیده و شناخته‌شده و متعارف است». نقش: حال یا صفت برای «متاع» (یعنی: متاعی که بر طبق عرف پسندیده باشد).
  • نوع جمله و نکته معنایی:
    • نوع: خبری (جمله اسمیه).
    • نکته: حکم ثابت و عام را خبر می‌دهد: برای زنان مطلّقه، «متاع» (نفقه/هدیهٔ جدایی) بر پایهٔ عرف لازم است؛ واژه «بالمعروف» حدّ و کیفیت را به عرف پسندیده واگذار می‌کند.

۲) جمله: حَقًّا عَلَى المُتَّقينَ

  • ترجمهٔ تحت‌اللفظی: به‌راستی، بر (عهدهٔ) پرهیزگاران است.
  • تجزیهٔ صرفی و نحوی واژه‌ها:
    • حَقًّا: مصدر/اسم، منصوب؛ ریشه: ح ق ق؛ به‌صورت «حال» یا «مفعول مطلق» برای تأکید معنای الزام و ثبوت. معنا: «حقّی مسلّم/به‌واقع راستین/واجب».
    • عَلَى: حرف جر؛ «بر/بر عهدهٔ».
    • المُتَّقينَ: اسم جمع مذکر سالم، مجرور به «على» با یاء؛ ریشه: و ق ي؛ باب افتعال (اتّقى: پرهیز کرد) و اسم فاعل جمع آن «المتّقين». نقش: اسم مجرور متعلق به «على». معنا: پرهیزگاران (اهل تقوا).
  • نوع جمله و نکته معنایی:
    • نوع: خبری تأکیدی (جمله اسمیه مقدّر: هذا حقٌّ، یا تاکید بر جمله قبل).
    • نکته: «حقًّا» شدت الزام را می‌رساند و «على المتقين» مخاطب اصلیِ التزام به این حق را مشخص می‌کند؛ یعنی اهل تقوا قطعاً خود را ملتزم به دادن این «متاع» می‌دانند. این فراز، جملهٔ قبلی را تأکید و الزام شرعی/اخلاقی آن را برجسته می‌کند.

ترجمهٔ تحت‌اللفظی کل آیه: و برایِ زنانِ طلاق‌داده‌شده، بهره/خرجی‌ای به شیوه‌ای پسندیده است؛ حقیقتاً [این] بر عهدهٔ پرهیزگاران است.

Nach oben scrollen