جَمًّا

واژه «جَمًّا» در زبان عربی

معانی واژه:

• واژه «جَمًّا» در زبان عربی به معنای «بسیار»، «فراوان»، «انبوه» یا «به مقدار زیاد» است.
• این واژه معمولاً برای توصیف کثرت و فراوانی چیزی به کار می‌رود.

ریشه واژه:

• ریشه واژه «جَمًّا» از فعل ثلاثی مجرد «جَمَّ» گرفته شده است.
• فعل «جَمَّ» به معنای جمع کردن، انبوه شدن یا گردآمدن است.

ویژگی‌های دستوری:

• واژه «جَمًّا» به صورت مصدر یا حال به کار می‌رود و معمولاً نقش قیدی دارد.
• از نظر نحوی، این واژه غالباً برای تأکید بر مقدار زیاد در جمله استفاده می‌شود.

صیغه اصلی و مشتقات:

• فعل اصلی: جَمَّ (ثلاثی مجرد)
  • مضارع: یَجِمُّ
  • مصدر: جَمٌّ
  • اسم فاعل: جامّ
  • اسم مفعول: مَجْمُوم
• مشتقات دیگر:
  • جَمٌّ (به معنای انبوه یا مقدار زیاد)
  • جُمُوم (جمع انبوه یا کثرت)

اطلاعات ریشه‌شناسی:

• واژه «جَمًّا» با مفاهیم مرتبط با «جمع شدن» یا «انبوه شدن» پیوند دارد.
• این واژه در متون کلاسیک عربی به‌ویژه در اشعار و متون دینی برای تأکید بر فراوانی یا کثرت استفاده می‌شده است.
• کاربرد آن در قرآن کریم نیز مشاهده می‌شود، جایی که برای بیان کثرت یا انبوهی به کار رفته است.

نمونه کاربرد:

• «وَجَمَّا کَثیرًا مِنَ النّاسِ» (و بسیاری از مردم).
• «أَحَبُّهُ جَمًّا» (او را بسیار دوست داشت).